اسم پسر با ب؛ فهرست کامل اسم پسر که با حرف ب شروع می‌شود

فهرست کامل نام و اسم پسر با ب، به همراه معرفی ریشه اسامی (فارسی، عربی،اوستایی، کردی، ترکی، عبری و ...) و معنی اسم.

اسم پسر با ب

انتخاب اسم پسرانه با حروف الفبا

اسم پسر بر اساس حروف الفبا
برای آشنایی با دیگر اسامی پسرانه زیبا با توجه به اینکه اسم مورد نظر شما با چه حرفی آغاز شود، می‌توانید از جدول زیر استفاده کنید.

ستاره |‌ سرویس مادر و کودک – نامگذاری یکی از بزرگترین دغدغه پدران و مادران قبل از تولد فرزندشان است. راحت تلفظ شدن، با مفهوم و معنا بودن، هماهنگی با دیگر اسامی اعضای خانواده، سازگار با عرف جامعه و محل زندگی و… از جمله عوامل تاثیر گذار در انتخاب اسم پسر است. با توجه به این موضوع و علاقه والدین به انتخاب اسمی شایسته برای فرزندان، گلچینی از زیباترین اسامی پسرانه که با حرف ب آغاز می‌شوند را جمع آوری کرده‌ایم.

اسم پسر با ب

 

پیشنهاد ستاره برای اسم پسر با ب

باربد | باراد | بردیا | برسام | برنا | بشیر | بنیامین | بوژان | بهروز | بهنیا | بهشاد | بهنام

 

اسم پسر با ب فارسی

بابک /baabak/
معنی: خطاب فرزند به پدر از روی مهربانی، پدر جان، پدر، استوار، امین، پرورنده

بابوی /baabuy/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از دلاوران ایرانی سپاه بهرام چوبین سردار ساسانی

بادان /baadaan/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام پسر پیروز (سردار دوران ساسانی) اسم ایرانی

بادرنگ /baadrang/
معنی: بالنگ (میوه ایست از جنس ترنج خوشبو)

باده /baade/
معنی: شراب ، می

باذان /baazaan/
معنی: نام جانشین خورخسرو فرماندار هاماوران در زمان انوشیروان پادشاه ساسانی

باراد /baaraad/
معنی: نام کسی که در زمان شاپور یکم پادشاه ساسانی زندگی کرده ونام او در کتیبه کعبه زرتشت آمده است

باربد /baarbod/
معنی: پسوند محافظ یا مسئول، خداوندِ بار (بارگاه)، پرده‌دار، نوازنده و موسیقی دان معروف دربار خسرو پرویز

بارز /baarez/
معنی: بلند، برز، نمایان، به عربی: نادان، ظاهر

بارشین /baarshin/
معنی: در اصطلاح مردم فارس، درختچه

باژه /baazhe/
معنی: نام یکی از سرداران ایرانی در زمان اردشیر پادشاه هخامنشی

باشو /baasho/
معنی: در گویش خوزستان بچه‌ای که تقاضای ماندنش را از خداوند دارند (از خدا حیات در دنیا را می‌خواهد.)

باکالیجار /baakaalijaar/
معنی: جنگجو، دلاور

باگه /baage/
معنی: نام یکی از سرداران هخامنشی

بامداد /baamdaad/
معنی: صبح، صبا، اسم پدر مزدک

باهر /baaher/
معنی: درخشان، تابان

بایا /baayaa/
معنی: بایسته، ضروری

بتیس /betis/
معنی: نام نگهبان شهر غزه، که در برابر اسکندر مقاومت شدید کرد

بختور /bakhtvar/
معنی: خوشبخت، دولتمند

براز /baraaz/
معنی: زیبایی، آراستگی

برتن /bartan/
معنی: بردیس، به فتح ب و ت، مرد مغرور

بردیا /bardiaa/
معنی: دومین پسر کورش بزرگ و برادر کمبوجه (سومین پادشاه هخامنشی) است که در اوستایی به معنای بلند پایه است

بردیس /bardis/
معنی: مرد مغرور

برزفری /borzfari/
معنی: هم معنی فریبرز

برزم /barzam/
معنی: ناز و کرشمه، غنج و دلال

برزمند /barzmand/
معنی: باشکوه، نام یکی از فرمانداران ایرانی که براسکندر شورید

برزین داد /barzindaad/
معنی: آفریده با شکوه یا مخفف آذربرزین داد (آتشکده) یعنی آفریده شده به وسیله آتش آذر برزین

برسا /barsaa/
معنی: مخفف ابرسان، دلیر گونه، چون پهلوان نیرومند

برسادیس /barsaadis/
معنی: دلاورگونه، مانند دلیران

برسام /barsaam/
معنی: آتش بزرگ مرکب از بر (مخفف ابر) + سام (آتش )، نام یکی از سرداران یزگرد ساسانی، فرزند بیژن فرمانروای سمرقند که با یزدگرد جنگید

برسیان /barsiyan/
معنی: نام گیاهی است

برشان /barshaan/
معنی: امت

برمک /barmak/
معنی: رئیس، عنوان رئیس روحانی بودایی، (در اعلام) نام جد وسر دودمان برمکیان، عنوان اجداد خاندان برمکیان و در اصل عنوان و لقبی بوده که به رئیس روحانی معبد بودایی بلخ می‌دادند، برمک معروف پدربزرگ یحیی وزیر مشهور هارون الرشید است

برنا /bornaa/
معنی: جوان، شاب، ظریف، خوب، نیک، دلاور

برومند /boroomand/
معنی: خوش قامت، نام مادر بابک خرمدین

بزرگ /bozorg/
معنی: دارای اهمیت و موقعیت اجتماعی، برجسته، مشهور، بزرگوار، شریف

بزم افروز /bazmafrooz/
معنی: مجلس افروز

بزم آرا /bazmaaraa/
معنی: آراینده بزم ومجلس

بستان /bostaan/
معنی: گلزار، گلستان، مخفف بوستان

بسطام /bastaam/
معنی: نام دایی خسرو پرویز پادشاه ساسانی

بشتاسب /boshtaasb/
معنی: گشتاسپ اسم ایرانی

بلاشان /balaashaan/
معنی: پلاشان، از شخصیتهای شاهنامه، نام دلاوری تورانی از پهلوانان افراسیاب، همزمان با کیخسرو پادشاه کیانی

بمان علی /bemaanali/
معنی: ماندگار در پناه علی

بن سان /bensaan/
معنی: پسر برکت

بنیاد /bonyaad/
معنی: اساس، پایه، شالوده اصل

بوپار /bupaar/
معنی: نام یکی از سرداران داریوش سوم پادشاه هخامنشی

بورنگ /burang/
معنی: نوعی ریحان کوهی

به آذین /behaazin/
معنی: خوشترین آرایش و بهترین زینت

به گوی /behgooy/
معنی: خوش سخن، دارای گفتار نیک، نام شخصیتی در منظومه ویس و رامین

به یزداد /behyazdaad/
معنی: آفریده نیک خداوند

بهپور /behpoor/
معنی: مرکب از به (بهتر، خوبتر) + پور (پسر)، نام پهلوانی در گرشاسب نامه

بهداد /behdaad/
معنی: در کمال عدل و داد

بهداور /behdaavar/
معنی: آن که به درستی داوری می کند

بهدین /behdin/
معنی: پیرو آیین زرتشتی

بهراد /behraad/
معنی: جوانمرد نیکو

بهرامن /bahraaman/
معنی: یاقوت سرخ، پارچه ابریشمی

بهرنگ /behrang/
معنی: نکوتر رنگ، رنگِ نیکوتر

بهروز /behrooz/
معنی: سعادتمند، خوشبخت، همراه با سعادت و خوشبختی

بهزاد /behzaad/
معنی: نیک نژاد، نیکو تبار، نیکو زاده، بهزاد نقاش و مینیاتور ساز مشهور اواخر عهد تیموری و اوایل دوره‌ی صفوی

بهستان /behestaan/
معنی: نیک بنیاد، نام پسر اردشیر سوم پادشاه هخامنشی

بهسود /behsood/
معنی: از نامهای زمان ساسانیان

بهشاد /behshaad/
معنی: نیکوی شاد، مرکب از به (بهتر یا خوب) + شاد

بهشید /behshid/
معنی: تابناک و دارای فروغ و روشنایی

بهفام /behfaam/
معنی: مرکب از به (بهتر یا خوب) + فام (رنگ)

بهفر /behfar/
معنی: شکوهمند و با جلال و جبروت

بهمن /bahman/
معنی: نیک اندیش، نام ماه یازدهم از سال شمسی، نام فرشته نگهبان چهارپایان سودمند، نام روز دوم از هر ماه شمسی در ایران قدیم، نام یکی از لحنهای قدیم موسیقی ایرانی، نام چندتن از شخصیتهای شاهنامه از جمله نام ‏پسر اسفندیار پسر گشتاسپ پادشاه کیانی

بهمنیار /bahmanyaar/
معنی: دوست و یاورِ نیک منش، بهمن داده (آفریده)

بهنام /behnaam/
معنی: نیک نام، خوش نام

بهنیا /behniaa/
معنی: نیک نژاد، دارای اصل و نسب، اصیل، شریف

بهوران /behvaraan/
معنی: آنکه دارای روح و روان نیکوست

بهیاد /behyaad/
معنی: (به + یاد) دارنده‌ی بهترین یاد، کسی که از او به نیکی یاد می‌کنند

بهین /behin/
معنی: بهترین، برگزیده‌ترین

بهینا /behinaa/
معنی: (بهین + الف نسبت) منسوب به بهین

بیتک /beitak/
معنی: نام جد منوچهر پادشاه کیانی به نوشته بندهش

بیورزاد /bivarzaad/
معنی: نام سپه سالاری در زمان سلسله اشکانیان

 

اسم پسر با ب عربی

باسط /baaset/
معنی: بسط دهنده، گسترش دهنده، از نام های خداوند

باهرالدین /baaheroddin/
معنی: مشهور در دین

بایزید /baayazid/
معنی: مخفف ابا یزید، بایزید بستامی عارف مشهور قرن سوم

بدرالدین /badroddin/
معنی: آنکه در دیندکامل و درخشان است

بدیع الجمال /badiojamal/
معنی: دارای زیبایی تازه و با طروات

بدیع الزمان /badiozamaan/
معنی: یکتا و یگانه زمانه، آنکه در عصر خود بی همتاست

بدیل /badil/
معنی: عوض، جانشین

برات /baraat/
معنی: نوشته‌ای که بدان دولت بر خزانه یا بر حُکام حواله‌ای وجهی دهد، کاغذ زر

براتعلی /baraatali/
معنی: مجازا کسی که مورد لطف و عنایت امام علی (ع) قرار گرفته باشد

برهان /borhaan/
معنی: دلیل، حجت، حجت روشن، دلیل قاطع، از واژه‌های قرآنی، نام پادشاهی از طبقات سلاطین اسلام

برهان الدین /borhaanoddin/
معنی: برهان دین، دلیل دین، حجت دین

بریر /borayr/
معنی: یکی از شهدای کربلا به روز عاشورا در رکاب امام حسین(ع) که او اول کسی است که بعد از حُر شهید شد

بسام /basaam/
معنی: بسیار تبسم کننده، خوشرو، خندان، گشاده روی، یکی از شاعران فارسی گوی پس از اسلام در زمان یعقوب بن لیث

بسحق /boshagh/
معنی: مخفف ابو اسحاق، بسحق اطمعه از شعرای قرن هشتم و نهم

بسیم /basim/
معنی: خوشرو، خندان، مسرور

بشار /bashaar/
معنی: بشارت دهنده، از اصحاب امام صادق(ع)

بشارت /beshaarat/
معنی: خبر خوش، مژده، مژده دادن، مژده آوردنف (در ادبیات عرفانی) بشارت به وصل حبیب به سوی حبیب است

بشر /beshr/
معنی: گشاده رویی، بِشر حافی صوفی معروف که در بغداد میزیست و گروهی از صوفیان را در اطراف خود گرد آورد -گویند وی در آغاز به کار لهو و لعب مشغول بود و بر اثر تذکر امام موسی ابن جعفر(ع) متنبه شد و توبه کرد

بصیر /basir/
معنی: بینا، (به مجاز) آگاه، از نامها و صفات خداوند، دانا، بیننده، روشن بین

بصیرت /basirat/
معنی: بینایی، (به مجاز) آگاهی داشتن از امری و جزئیات آن را در نظر داشتن، آگاهی و دانایی، (در تصوف) نیروی باطنی که سالک با آن حقایق و باطن امور و اشیا را در می‌یابد

بقا /baghaa/
معنی: دوام، همیشگی، مداومت در هستی

بلال /belaal/
معنی: آب و هر آن چه که گلو را تر کند، صله رحم، به فارسی میوه ذرت، ابن رباح حبشی نام مؤذن و خازن و از یاران خاص و صمیمی پیامبر اسلام (ص)

بوعلی /buali/
معنی: مخفف ابوعلی

بها /bahaa/
معنی: قیمت، ارزش، درخشندگی و روشنی، (به مجاز) فر و شکوه

بهاالدین /bahaaoddin/
معنی: آن که به آئین و دین خود ارزش دهد

بهلول /bohlool/
معنی: به معنای مرد خنده رو، مهتر، نیکو روی، جامع همه‌ی خیرات، در حوزه‌های فرهنگی غیر عرب نظیر تاجیک به معنی گول و لوده، در شمال افریق به معنای عام ساده دل است

بیان الله /bayaanollaah/
معنی: سخن، گفتار، شرح و توضیح، زبان‌آوری، فصاحت و بلاغت

 

اسم پسر با ب قرانی

بادون /baadun/
معنی: صحرا نشینان

بارد /baared/
معنی: سرد و خنک

باری /baari/
معنی: از اسماءحسنی به معنی آفریدگار

بازغا /baazegha/
معنی: تابان

باسا /baasaa/
معنی: نیرو، قوت

باسقات /baaseghaat/
معنی: بلند بالا (جمع)

باق /baagh/
معنی: پایدار، ماندنی

باقیات /baaghiyaat/
معنی: ماندنی ها

بال /baal/
معنی: حال و کار، سرانجام

بالغ /baalegh/
معنی: رسیده، رساننده

بحار /behaar/
معنی: دریاها

بحر /bahr/
معنی: دریا

بحیره /bahire/
معنی: شتری که پنجمین زایمانش نر باشد

بدر /badr/
معنی: ماه تمام و کامل، ماه شب چهاردهم، نام محلی است

بدو /badv/
معنی: بادیه نشینان، بیابان

برد /bard/
معنی: تگرگ، خنک

برکات /barakaat/
معنی: برکت ها

بروج /boruj/
معنی: دژها، برجها، قصرها

بریه /baryyah/
معنی: آفریدگان

بساط /basaat/
معنی: زیرانداز

بشیر /bashir/
معنی: بشارت دهنده، مژده دهنده، از اسماء الهی

بصر /basar/
معنی: قوه بینائی، چشم

بصل /basal/
معنی: پیاز

بطانه /betaane/
معنی: همدلی

بطش /batsh/
معنی: قدرت، با شدت گرفتن

بطن /batn/
معنی: اندرون، نهان

بعیر /baeer/
معنی: شتر

بقعه /boghe/
معنی: جایگاه

بقل /baghal/
معنی: سبزی

بقیه /baghiye/
معنی: یادگار، بازنهاده

بلاد /belaad/
معنی: شهرها

بلاغ /belaagh/
معنی: پیام رسانی، پند و پیام، تبلیغ

بلد /balad/
معنی: شهر

بلیغ /baligh/
معنی: رسا

بناء /benaa/
معنی: سر پناهی

بنان /banaan/
معنی: انگشتان، سرانگشتان

بنی /bani/
معنی: پسرک

بهیج /bahij/
معنی: خرم، سرور آور

بیات /bayaat/
معنی: شبانه

بیت /bayt/
معنی: مسکن، خانه کعبه

بیض /bayz/
معنی: سپیدها

بیضاء /bayza/
معنی: سپید و درخشان

بیع /bay/
معنی: خرید و فروش، معابد مسیحی

بینات /bayenaat/
معنی: دلایل آشکار

 

اسم پسر با ب ترکی

بابر /baaber/
معنی: دلیر و شجاع

بابک /baabak/
معنی: خطاب فرزند به پدر از روی مهربانی، پدر جان، پدر، استوار، امین، پرورنده

بابوی /baabuy/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از دلاوران ایرانی سپاه بهرام چوبین سردار ساسانی

بادان /baadaan/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام پسر پیروز (سردار دوران ساسانی) اسم ایرانی

بادرنگ /baadrang/
معنی: بالنگ (میوه ایست از جنس ترنج خوشبو)

باده /baade/
معنی: شراب ، می

باذان /baazaan/
معنی: نام جانشین خورخسرو فرماندار هاماوران در زمان انوشیروان پادشاه ساسانی

باراد /baaraad/
معنی: نام کسی که در زمان شاپور یکم پادشاه ساسانی زندگی کرده ونام او در کتیبه کعبه زرتشت آمده است

باربد /baarbod/
معنی: پسوند محافظ یا مسئول، خداوندِ بار (بارگاه)، پرده‌دار، نوازنده و موسیقی دان معروف دربار خسرو پرویز

بارز /baarez/
معنی: بلند، برز، نمایان، به عربی: نادان، ظاهر

بارشین /baarshin/
معنی: در اصطلاح مردم فارس، درختچه

باژه /baazhe/
معنی: نام یکی از سرداران ایرانی در زمان اردشیر پادشاه هخامنشی

باشو /baasho/
معنی: در گویش خوزستان بچه‌ای که تقاضای ماندنش را از خداوند دارند (از خدا حیات در دنیا را می‌خواهد.)

باشی /baashi/
معنی: سرور، رئیس

باکالیجار /baakaalijaar/
معنی: جنگجو، دلاور

باگه /baage/
معنی: نام یکی از سرداران هخامنشی

بامداد /baamdaad/
معنی: صبح، صبا، اسم پدر مزدک

باهر /baaher/
معنی: درخشان، تابان

بایا /baayaa/
معنی: بایسته، ضروری

بایتگین /baaytagin/
معنی: از امرای سلطان مسعود غزنوی

بایسنقر /baaysonghor/
معنی: (بای: بیگ ، بزرگ) + (سنقر: نوعی بازشکاری، پسر شاهرخ میرزا)

بایقرا /baayghara/
معنی: بیگ سیاه (بای: بیگ، سرور) + (قرا: سیاه ، سلطان حسین بایقرا)

بایندر /baayandor/
معنی: نام طایفه ای از ترکمانان

بتیس /betis/
معنی: نام نگهبان شهر غزه، که در برابر اسکندر مقاومت شدید کرد

بختور /bakhtvar/
معنی: خوشبخت، دولتمند

براز /baraaz/
معنی: زیبایی، آراستگی

برتن /bartan/
معنی: بردیس، به فتح ب و ت، مرد مغرور

بردیا /bardiaa/
معنی: دومین پسر کورش بزرگ و برادر کمبوجه (سومین پادشاه هخامنشی) است که در اوستایی به معنای بلند پایه است

بردیس /bardis/
معنی: مرد مغرور

برزفری /borzfari/
معنی: هم معنی فریبرز

برزم /barzam/
معنی: ناز و کرشمه، غنج و دلال

برزمند /barzmand/
معنی: باشکوه، نام یکی از فرمانداران ایرانی که براسکندر شورید

برزین داد /barzindaad/
معنی: آفریده با شکوه یا مخفف آذربرزین داد (آتشکده) یعنی آفریده شده به وسیله آتش آذر برزین

برسا /barsaa/
معنی: مخفف ابرسان، دلیر گونه، چون پهلوان نیرومند

برسادیس /barsaadis/
معنی: دلاورگونه، مانند دلیران

برسام /barsaam/
معنی: آتش بزرگ مرکب از بر (مخفف ابر) + سام (آتش )، نام یکی از سرداران یزگرد ساسانی، فرزند بیژن فرمانروای سمرقند که با یزدگرد جنگید

برسیان /barsiyan/
معنی: نام گیاهی است

برشان /barshaan/
معنی: امت

برمک /barmak/
معنی: رئیس، عنوان رئیس روحانی بودایی، (در اعلام) نام جد وسر دودمان برمکیان، عنوان اجداد خاندان برمکیان و در اصل عنوان و لقبی بوده که به رئیس روحانی معبد بودایی بلخ می‌دادند، برمک معروف پدربزرگ یحیی وزیر مشهور هارون الرشید است

برنا /bornaa/
معنی: جوان، شاب، ظریف، خوب، نیک، دلاور

برومند /boroomand/
معنی: خوش قامت، نام مادر بابک خرمدین

بزرگ /bozorg/
معنی: دارای اهمیت و موقعیت اجتماعی، برجسته، مشهور، بزرگوار، شریف

بزم افروز /bazmafrooz/
معنی: مجلس افروز

بزم آرا /bazmaaraa/
معنی: آراینده بزم ومجلس

بستان /bostaan/
معنی: گلزار، گلستان، مخفف بوستان

بسطام /bastaam/
معنی: نام دایی خسرو پرویز پادشاه ساسانی

بشتاسب /boshtaasb/
معنی: گشتاسپ اسم ایرانی

بغرا /boghraa/
معنی: نام پادشاهی از خوارزم که به بخارا لشکر کشید و پایتخت سامانیان را گرفت و دولت خانیه را بنیان گذاشت

بکتاش /baktaash/
معنی: فرمانده‌ی یگ گروه، بزرگ ایل هر یک از خادمان و همراهان یک امیر، بزرگ ایل و طایفه، شاه خوارزم، جلوه نما

بلاشان /balaashaan/
معنی: پلاشان، از شخصیتهای شاهنامه، نام دلاوری تورانی از پهلوانان افراسیاب، همزمان با کیخسرو پادشاه کیانی

بمان علی /bemaanali/
معنی: ماندگار در پناه علی

بن سان /bensaan/
معنی: پسر برکت

بنیاد /bonyaad/
معنی: اساس، پایه، شالوده اصل

بوپار /bupaar/
معنی: نام یکی از سرداران داریوش سوم پادشاه هخامنشی

بورنگ /burang/
معنی: نوعی ریحان کوهی

بوکدا /bukdaa/
معنی: گندم

به آذین /behaazin/
معنی: خوشترین آرایش و بهترین زینت

به گوی /behgooy/
معنی: خوش سخن، دارای گفتار نیک، نام شخصیتی در منظومه ویس و رامین

به یزداد /behyazdaad/
معنی: آفریده نیک خداوند

بهادر /bahaador/
معنی: به معنی درخشنده و نورانی

بهادران /bahaadoran/
معنی: منسوب به بهادر

بهپور /behpoor/
معنی: مرکب از به (بهتر، خوبتر) + پور (پسر)، نام پهلوانی در گرشاسب نامه

بهتاش /behtaash/
معنی: (به = خوب، بهتر، خوبتر، شخص خوب و دارای اخلاق و رفتار نیکو + تاش (ترکی) (پسوند) = هم، شریک، صاحب به علاوه عنوانی برای امیران ترک) به معنی شریک خوب، صاحب اخلاق و رفتار نیکو، ویژگی امیری که دارای اخلاق و رفتار نیکو باشد.

بهداد /behdaad/
معنی: در کمال عدل و داد

بهداور /behdaavar/
معنی: آن که به درستی داوری می کند

بهدین /behdin/
معنی: پیرو آیین زرتشتی

بهراد /behraad/
معنی: جوانمرد نیکو

بهرامن /bahraaman/
معنی: یاقوت سرخ، پارچه ابریشمی

بهرنگ /behrang/
معنی: نکوتر رنگ، رنگِ نیکوتر

بهروز /behrooz/
معنی: سعادتمند، خوشبخت، همراه با سعادت و خوشبختی

بهزاد /behzaad/
معنی: نیک نژاد، نیکو تبار، نیکو زاده، بهزاد نقاش و مینیاتور ساز مشهور اواخر عهد تیموری و اوایل دوره‌ی صفوی

بهستان /behestaan/
معنی: نیک بنیاد، نام پسر اردشیر سوم پادشاه هخامنشی

بهسود /behsood/
معنی: از نامهای زمان ساسانیان

بهشاد /behshaad/
معنی: نیکوی شاد، مرکب از به (بهتر یا خوب) + شاد

بهشید /behshid/
معنی: تابناک و دارای فروغ و روشنایی

بهفام /behfaam/
معنی: مرکب از به (بهتر یا خوب) + فام (رنگ)

بهفر /behfar/
معنی: شکوهمند و با جلال و جبروت

بهمن /bahman/
معنی: نیک اندیش، نام ماه یازدهم از سال شمسی، نام فرشته نگهبان چهارپایان سودمند، نام روز دوم از هر ماه شمسی در ایران قدیم، نام یکی از لحنهای قدیم موسیقی ایرانی، نام چندتن از شخصیتهای شاهنامه از جمله نام ‏پسر اسفندیار پسر گشتاسپ پادشاه کیانی

بهمنیار /bahmanyaar/
معنی: دوست و یاورِ نیک منش، بهمن داده (آفریده)

بهنام /behnaam/
معنی: نیک نام، خوش نام

بهنیا /behniaa/
معنی: نیک نژاد، دارای اصل و نسب، اصیل، شریف

بهوران /behvaraan/
معنی: آنکه دارای روح و روان نیکوست

بهیاد /behyaad/
معنی: (به + یاد) دارنده‌ی بهترین یاد، کسی که از او به نیکی یاد می‌کنند

بهین /behin/
معنی: بهترین، برگزیده‌ترین

بهینا /behinaa/
معنی: (بهین + الف نسبت) منسوب به بهین

بیتک /beitak/
معنی: نام جد منوچهر پادشاه کیانی به نوشته بندهش

بیرام /beyraam/
معنی: (بایرام) عید، جن ، گونه از کلمه بهرام

بیورزاد /bivarzaad/
معنی: نام سپه سالاری در زمان سلسله اشکانیان

بیوک /biyook/
معنی: بزرگ، مهتر

 

اسم پسر با ب کردی

بارزان /baarezan/
معنی: بارِز (نامِ قوم بارز یا بارزان یا بارجان، تاریخ این قوم به پیش از اسلام میرسد و نام آن از دوره‌ی ساسانیان در متون ضبط شده است)

بارمان /baarmaan/
معنی: شخص محترم و لایقِ دارای روح بزرگ، از شخصیتهای شاهنامه

باشار /baashaar/
معنی: چاره، علاج، درمان

باشوان /baashoan/
معنی: نام کوهی در بانه، آشیانه

باشور /baashur/
معنی: به معنی جنوب

باشوک /baashuk/
معنی: نوعی پرنده شکاری

بخشان /bakhshaan/
معنی: دهش، بخشش

برزان /barzaan/
معنی: برز، شکوه و جلال، عظمت، دارای قدرت، نیرومند و با شکوه، فراز

برزآفرین /barzaafarin/
معنی: تشویق بزرگ

برزفر /barzfar/
معنی: دارای قامتی با شکوه، بلند پرواز، از سرداران کرد دوره ‏هخامنشی

بوبان /buban/
معنی: به‌سوی بالا

بوتان /butaan/
معنی: لهجه‌ای در زبان کردی

بوژان /buzhaan/
معنی: نمو کردن، شکوفا شدن، به خود بالیدن

بهرام /bahraam/
معنی: پیروزگر، (در نجوم) مریخ، (در گاه شماری) روز بیستم از هر ماه شمسی در ایران، در فرهنگ ایران قدیم فرشته‌ای موکل بر مسافران و روز بهرام است، (در اعلام) نام چند تن از شاهان ساسانی

بیکس /bikas/
معنی: تنها و بدون حامی

 

اسم پسر با ب لری

بازیا /baziaa/
معنی: درو گر

بانده /baande/
معنی: پرنده

باوام /baavaam/
معنی: عزیزم

باهند /baahand/
معنی: پرنده

بایار /baayaar/
معنی: دردمند

بردین /bardin/
معنی: نام پسرانه لری به معنای مثل سنگ و کنیه از رویین تن (لری تمام لرها)T معنی سنگی و مقاوم نیز برایش آمده است، نام طایفه ای از اسیوند

برفیز /barfiz/
معنی: بهمن

بروک /barook/
معنی: پیکر و اندام

بروهی /beroohi/
معنی: آفرین، مرحبا

بشتار /bashaar/
معنی: آرزومند

بشگار /bashkaar/
معنی: سپاسگزار

بندیر /bandir/
معنی: گرفتار، منتظر

بنیا /baniyaa/
معنی: پیشرو، پیشواز

بهدار /behdaar/
معنی: پنهان

بهرود /behrood/
معنی: بهترین فرزند

بیرم /beirom/
معنی: برف و بوران

بئوار /ba’vaar/
معنی: غریب، بی موطن

 

اسم پسر اوستایی با ب

باتیس /baatis/
معنی: از سرداران داریوش سوم در حمله اسکندر

بادرام /baaderaam/
معنی: کشاورز

باستان /bastaan/
معنی: دیرینه، کهن، تاریخی

بامگاه /baamgaah/
معنی: هنگام بامداد

بامی /baami/
معنی: درخشان، لقب شهر بلخ صفت شهر اوشیدر

بامیک /baamik/
معنی: بامی، درخشان، لقب شهر بلخ

بامین /baamin/
معنی: نام روستایی در نزدیکی هرات

بانی /baani/
معنی: بنیاگذار، سازنده، بناکننده

باوند /baavand/
معنی: از اسپهبدان مازندران

بخت آور /bakhtaavar/
معنی: خوشبخت، از درباریان اورنگ زیب شاه هند

بختگان /bakhtegaan/
معنی: وزیر خسرو انوشیروان

بخرد /bekhrad/
معنی: هوشمند، خردمند

بخشایش /bakhshaayesh/
معنی: گذشت و چشم پوشی کردن از گناه یا کار نادرست کسی، عفو، رأفت، رحمت و شفقت (اسم مصدر از بخشودن و بخشاییدن)

برازمان /baraazman/
معنی: بلند اندیشه

برانوش /baraanush/
معنی: مهندس زمان ساسانی سازنده پل شوشتر

برتهم /barteham/
معنی: از سرداران نامی ایران

برجاسپ /barjaasp/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از سرداران تورانی

برزآذر /barzaazar/
معنی: مرکب از برز (شکوه، جلال) + آذر (آتش)، نام برادر برز

برزن /barzan/
معنی: کوی، محل، کوچه، قسمتی ازشهر و شعبه، تابه ای که از گل سازند و نان بر بالای آن گذارند

برزو /borzoo/
معنی: تنومند، بلند پایه، نام پسر سهراب پسر رستم زال در روایات ملی، نام آتشکده‌ عهد ساسانی در استان مرکزی

برزین /barzin/
معنی: بالنده (بالنده مهر)، فشرده‌ آذر برزین مهر، نام یکی از آتشکده‌های بزرگ ایران

برزین مهر /barzinmehr/
معنی: خورشید با شکوه، مهر بزرگوار (نام یکی از سه آتشکده عصر ساسانی در ایران)

برسم /barsam/
معنی: شاخه های گیاهی

برشنوم /bareshnum/
معنی: پاک و تمیز

بروسا /barusaa/
معنی: پدر بهرام، از موبدان یزد

برین /barin/
معنی: برتر و بالاتر، نام دیگر آتشکده آذر برزین مهر

بساک /basaak/
معنی: تاج گل و گیاه، از سرداران خشایارشاه

بستور /bastur/
معنی: این نام در اوستا ‘ بَستَوَری ‘ یا ‘ بَستَوَئیری ‘ به معنی ‘ جوشن بسته ‘ آمده است، (در اعلام) پسر زریر است که در نبرد با سپاه ارجاسپ فرماندهی پشت سپاه ایران را داشت، نام پسر زریر برادر گشتاسپ

بگاداد /bagaadaad/
معنی: نام یکی از سرداران ایرانی روزگار هخامنشی

بگاش /bagaash/
معنی: نام یکی از سرداران هخامنشی

بنشاد /bonshaad/
معنی: شاد بنیاد

بوبار /bubaar/
معنی: دارنده زمین، نام کشاورزی در زمان خشایار

بوجه /buje/
معنی: رهایی یافته، نام یکی از بزرگان هخامنشی

بوخشا /bookhshaa/
معنی: رستگار

به روش /behravesh/
معنی: نیکترین راه – بهترین انتخاب زندگی

بهاوند /bahaavand/
معنی: در اوستا به چم وهوونت دارنده نیکی

بهرامشاه /bahraamshaah/
معنی: نام یکی از دانشمندان و عارفان زرتشتی

بهره مند /bahremand/
معنی: کامیاب، برخوردار

بهزیز /behziz/
معنی: گونه دیگر بهروز

بهسودان /behsoodaan/
معنی: نام فرمانروای دیلمان در سده سوم یزدگردی

بهک /behak/
معنی: خوب و زیبای کوچک، از موبدان ساسانی / نام موبد موبدان در زمان شاپور دوم پادشاه ساسانی

بهکام /behkaam/
معنی: خوش کام و آرزو

بهمرد /behmard/
معنی: از نام های برگزیده

بهوار /behvaar/
معنی: گونه دیگر بهفر

بیارش /bayaaresh/
معنی: کی بیارش، همان آرمین شاهنامه

 

اسم پسر با ب در شاهنامه و زبان سانسکریت

بالوی /baaluy/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از یاران خسروپرویز پادشاه ساسانی
ریشه: شاهنامه

برته /barte/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام دلاور ایرانی از خاندان لواده، در زمان کیکاووس پادشاه کیانی
ریشه: شاهنامه

برگر /bargar/
معنی: بخشنده سرنوشت
ریشه: زبان باستانی – پهلوی

بندوی /banduy/
معنی: از سرداران و نجبای ایرانی در دوران ساسانی که دایی خسروپرویز بود
ریشه: شاهنامه

بوراب /buraab/
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام آهنگری در پایتخت قیصر روم و سازنده نعل اسبان قیصر
ریشه: شاهنامه

بهنود /behnood/
معنی: از کلمات دساتیری به معنی پسر عزیز، نام پادشاهان هند
ریشه: زبان باستانی – سانسکریت

بیورد /bivard/
معنی: نام چند تن از شخصیت های کتاب شاهنامه فردوسی
ریشه: شاهنامه

 

اسم پسر با ب در زبان های بین المللی

بخشی /bakhshi/
معنی: دانشمند، روحانی بودایی
ریشه: بین المللی – مغولی

برنابا /barnaabaa/
معنی: پیر وعظ و نصیحت، یکی از مسیحیان که انجیر را تفسیر کرد
ریشه: عبری

برنادت /bernaadet/
معنی: مصغر برنارد
ریشه: بین المللی – فرانسوی

برنارد /bernaard/
معنی: دلیر و شجاع مانند خرس
ریشه: بین المللی – لاتین

برهمن /barahman/
معنی: نام و عنوان پیشوایان روحانی هندو، راست گفتار و کردار
ریشه: بین المللی – هندی

بریژیت /berizhit/
معنی: نیرومند، قوی
ریشه: بین المللی – فرانسوی

بطلمیوس /batlamyoos/
معنی: روشنایی، نام حکیم یونانی
ریشه: بین المللی – یونانی

بنجامین /benjaamin/
معنی: بنیامین، ضامن، کفیل
ریشه: عبری

بنیامین /benyaamin/
معنی: پسر دست راستِ من، آخرین پسر حضرت یعقوب (ع) و برادر تنی حضرت یوسف (ع)
ریشه: عبری


ستاره
Logo