اسم دختر با م؛ فهرست کامل اسم دختر که با حرف م شروع می شود

فهرست کامل نام‌ و اسم دختر که با حرف م شروع می‌شود به همراه معنی اسم و معرفی ریشه اسامی (فارسی، عربی، ترکی، عبری، یونانی، فرانسوی و...).

انتخاب اسم دخترانه با حروف الفبا

برای آشنایی با دیگر اسامی دخترانه زیبا با توجه به اینکه اسم مورد نظر شما با چه حرفی آغاز شود، می‌توانید از جدول زیر استفاده کنید.

ستاره | سرویس مادر و کودک – انتخاب اسم مناسب برای فرزندان از وظایف مهم و در عین حال لذت بخش والدین است. اگر به دنبال این هستید که اسم دخترانه با حرف م پیدا کنید، می‌توانید اسامی متفاوت به همراه معنی و ریشه آن را در میان اسامی موجود در این مطلب بیابید. پیش از آن چند نکته را در نظر داشته باشید:

  • برخی از اسامی در هر دو گروه اسم دختر و پسر قرار دارند و برای هر دو گروه (امروزه یا در گذشته) استفاده می‌شوند. 
  • برخی از اسامی با یک شکل نوشتاری یکسان و با تلفظ متفاوت معنای متفاوتی دارند.
  • برخی از اسامی با شکل نوشتاری و تلفظ یکسان، در فرهنگ و ریشه متفاوت دارای معنای متفاوتی هستند.

اسم دختر با م

 

پیشنهاد ستاره برای اسم دختر با م:

مانا | ماندانا | مانلی | مژان | مژده | مهتاب | مهدیس | مهرآنا | مهراوه | مهرسا | مهرناز | مهرنوش | مهرنیا | مهرو | مهسا | مهسان | مهستا | مهشید | مهگل | می‌گل | مونا | مارال | ماریا | مرسانا | مهستا | میترا | ملودی

 

اسم دختر با م فارسی

ماتیسا /maatisaa/
معنی: ماهتیسا، در گویش مازندران ماه تنها

ماتینا /maatinaa/
معنی: نام ساتراپ نشینِ [ولایت تحت امر حاکم یا والی در ایران دوران هخامنشی] شمال شرقی ارمنستان که به دست کیاکسار یا (هوخشتره) فتح شده است و در زمان داریوش اول از ارمنستان مجزا شده است

ماجان /maajaan/
معنی: مانند ماه

مادیار /maadyaar/
معنی: (ماد = مادر + یار = کمک کننده، یاور، مددکار) یاور و کمک کننده مادر، مددکار برای مادر

مارتا /maartaa/
معنی:   فناپذیر، دنیایی

ماشلا /maashlaa/
معنی: نام زنی در داستان وامق و عذرا

مامدخت /maamdokht/
معنی: دختر مادر

مامک /maamak/
معنی:  مادر، خطاب محبت آمیز به فرزند دختر، زن پیر

مانا /maanaa/
معنی: ماندنی، پایدار، (در پهلوی) مانند و مانند بودن

مانتره /maantreh/
معنی: سخن منش انگیز و مقدس، کلام اندیشه برانگیز

ماندان /maandaan/
معنی: عنبر سیاه، نام مادر کورش کبیر

ماندانا /maandaanaa/
معنی: عنبر سیاه، نام دختر پادشاه ماد و مادر کورش

ماندگار /maandegaar/
معنی:  کسی که در جایی اقامت (دایمی و طولانی) کند، پایدار، با دوام، ماندنی

مانده /maande/
معنی: مقیم، باقی، ثابت، خسته، نامی رایج در خوزستان

مانلی /maaneli/
معنی: در گویش مازندران بمان برایم، نامی دخترانه در شمال ایران، نام پسری در شعری از نیما یوشیج

ماه /maah/
معنی: بسیار خوب و دوست داشتنی

ماه پروین /maahparvin/
معنی: ماپروین، نام گیاهی است معطر و طبی

ماه پری /maahpari/
معنی: پری مانند ماه، زن بسیار زیبا

ماه پسند /maahpasand/
معنی: قبول شونده، پسندیده، (به مجاز) زیباروی چون ماه

ماه پیکر /maahpeikar/
معنی: صفت آن که پیکرش مانند ماه زیبا و دل انگیز باشد، (به مجاز) معشوقِ زیبا

ماه جبین /maahjabin/
معنی: کسی که پیشانیش مانند ماه درخشان است، معشوق زیبارو

ماه جهان /maahjahaan/
معنی: زیبای جهان

ماه دخت /maahdokht/
معنی:   دختر ماه، دختری که مانند ماه است، (به مجاز) زیبارو

ماه رخسار /maahrokhsaar/
معنی: ماه چهر

ماه سمین /maahsamin/
معنی: ماه

ماه گل /maahgol/
معنی: گلِ ماه، (به مجاز) زیبارو

ماه لقا /maahlaghaa/
معنی: ماهرو، زیبارو

ماه ملک /mahmalek/
معنی: پادشاه زیبارویان

ماه نگار /maahnegaar/
معنی: (ماه + نگار = معشوق) (به مجاز) معشوقه‌ زیبارو

ماهان چهر /maahaanchehr/
معنی: دارای چهره ای همچون ماه

ماهان رخ /maahaanrokh/
معنی: دارای چهره ای همچون ماه

ماهانا /maahaanaa/
معنی: ماهان+ ا (پسوند نسبت) منسوب به ماهان

ماهاندخت /maahaandokht/
معنی: دختر ماه، دختر ماه چهر

ماهانه /maahaane/
معنی: منسوب به ماه، مانند ماه

ماهبانو /maahbaanoo/
معنی: بانویی که همچون ماه زیباست

ماهپاره /maahpaare/
معنی: زن بسیار زیبا همچون ماه، پاره ماه

ماهپری /maahpari/
معنی: پری مانند ماه، (به مجاز) بسیار زیبا

ماهتاب /maahtaab/
معنی:  پرتو ماه، شعاع ماه، نور ماه، مهتاب

ماهتابان /maahtaabaan/
معنی: آن که چهره‌اش مثل ماه تابان است، (به مجاز) زیبارو

ماهتاج /maahtaaj/
معنی: کسی که تاج او ماه است

ماهچهر /maahchehr/
معنی: ماهرو، زیبارو

ماهدیس /maahdis/
معنی: مانند ماه زیبا

ماهرخ /maahrokh/
معنی: کسی که چهره ای مانند ماه دارد

ماهرو /maahroo/
معنی: آنکه چهره‌ای همچون ماه دارد،‌ زیبارو

ماهزاد /maahzaad/
معنی: زاده ماه، زیبارو

ماهسا /maahsaa/
معنی: مانند ماه زیبارو

ماهسان /maahsaan/
معنی: مانند ماه زیبا

ماهشید /maahshid/
معنی: ماه درخشان و نورانی

ماهفروز /maahforooz/
معنی: افروزنده ماه، روشن کننده ماه، مجازا زیباتر از ماه

ماهفرید /maahfarid/
معنی: زیبای بی همتا

ماهک /maahak/
معنی: خوبروی کوچک، معشوقک زیباروی و یا خوبروی دوست داشتنی

ماهناز /maahnaaz/
معنی: (ماه + ناز = قشنگ، زیبا) ماهروی زیبا

ماهنوش /maahnoosh/
معنی:  ماه جاویدان و همیشگی، (به مجاز) زیباروی همیشه زیبا

ماهو /maahoo/
معنی: زینت، آرایش

ماهور /maahvar/
معنی: (ماه + وَر (پسوند دارندگی))، دارای ویژگی و صفت ماه، (به مجاز) زیبارو

ماهوش  /maahvash/
معنی: مهوش، مانند ماه، (به مجاز) رعنا و زیبا و معشوقه، زیبا و درخشان

ماهوند /maahvand/
معنی: زیبا مانند ماه

ماهویه /maahoye/
معنی: ماهو، لقب عمومی شاهان مرو

ماهی /maahi/
معنی: منسوب به ماه، جانور دریایی

ماهین /maahin/
معنی:  (ماه + ین (پسوند نسبت))، منسوب به ماه، (به مجاز) زیبارو

مایسا /maaysaa/
معنی: نام گیاهی کوچک و یک ساله که بسیار ظریف است

مدیا /mediaa/
معنی: نام زن آخرین پادشاه ماد

مدیسا /medisaa/
معنی: زیبا روی، ماه روی ،خوش روی،دختر ماه، ملکه زیبایی

مدیسه /medise/
معنی: نام دهی در بخش فلاورجان اصفهان

مرمر /marmar/
معنی: نوعی سنگ آهکی سخت و متبلور و زیبا و قیمتی

مرمرین /marmarin/
معنی:  ساخته شده از مرمر یا از جنس مرمر

مروا /marvaa/
معنی: فال نیک و دعای خیر

مروارید /morvaarid/
معنی: جسمی جامد و کروی گرانبها که از صدف بوجود می آید

مریم بانو /maryambaanoo/
معنی: گوش ماهی که با آن گردنبند درست می کنند، مریم خانم

مژان /mozhaan/
معنی: نرگس نیمه شکفته

مژده /mozhdeh/
معنی:  خبر خوش و شادی بخش، بشارت

مژگان /mozhgaan/
معنی: مژه‌ها، چشم پوش

مستان /mastaan/
معنی: درحالت مستی، شادان

مستانه /mastaane/
معنی: مانند مستان، شادان

مشکاندخت /moshkaandokht/
معنی: دختر خوشبو

مشکبو /moshkboo/
معنی: خوشبو

مشکویه /moshkooye/
معنی: از الحان موسیقی، حرمسرای شاهانه

مشکین بانو /moshkinbaanoo/
معنی: بانوی خوشبو

مشکین دخت /moshkindokht/
معنی: دختر خوشبو

منوش /manoosh/
معنی: نام کوهی که منوچهر بالای آن متولد شد

منیژه /manizheh/
معنی: خواهر فرنگیس، دختر افراسیاب

موژان /mozhaan/
معنی: چشم خمار و پر کرشمه، غنچه نرگس

مه آسا /mahaasaa/
معنی: مانند ماه، زیبارو

مه پری /mahpari/
معنی: پری همچون ماه زیبارو

مه پیکر /mahpeikar/
معنی:  آن که پیکرش چون ماه زیبا و دل انگیز است

مه نگار /mahnegaar/
معنی: معشوقه زیبارو

مها /mahaaa/
معنی: منسوب به ماه است، (به مجاز) زیبارو، با فتح میم به معنای بزرگ، بزرگتر

مهان /mehaan/
معنی: (مَه = ماه + ان (پسوند نسبت))، منسوب به ماه، (به مجاز) زیبارو، چنانچه این واژه مِهان خوانده شود به معنی بزرگان می باشد

مهاندخت /mahaandokht/
معنی: ماه دخت، دختر ماه، زیبارو

مهبان /mahbaan/
معنی: (مَه = ماه + بان (پسوند محافظ یا مسئول))، (به مجاز) زیبا و مهتاب رو

مهپاره /mahpaare/
معنی: ماه پاره، کنایه از زیبا و خوشگل

مهتاب /mahtaab/
معنی: نور آرام ماه

مهتابان /mahtaabaan/
معنی: ماه تابان، ماه درخشان

مهتاج /mahtaaj/
معنی: زیبای زیبایان

مهدیا /mahdiaa/
معنی: (مهدی = هدایت شده + ا (اسم ساز))، دختر هدایت شده

مهدیس /mahdis/
معنی: مانند ماه، (به مجاز) زیبارو

مهدیسا /mahdisaa/
معنی: منسوب به مَهدیس

مهر بانو /mehrbaanoo/
معنی: بانوی مهربان و با محبت

مهرا /mehraa/
معنی: (مهر+ ا (پسوند نسبت))، منسوب به مِهر، مِهر

مهرابه /mehraabe/
معنی: دارنده‌ جلوه‌ی آفتاب و کسی که تابش مهر دارد

مهراسا /mehraasaa/
معنی: مانند خورشید

مهرافروز /mehrafruz/
معنی: روشنایی دهنده خورشید

مهرافزون /mehrafzoon/
معنی: آنکه مهر و محبت بیافزاید

مهرافشان /mehrafshaan/
معنی: مهربان

مهران دخت /mehraandokht/
معنی: دختر مهران، دختر دارنده‌ مهر و محبت، دختر مهربان

مهرانگیز /mehrangiz/
معنی: برانگیزاننده‌ محبت و دوستی

مهرانوش /mehraanoosh/
معنی: محبت جاوید، مهر و محبت جاویدان

مهرانه /mehraane/
معنی: (مِهران + ه (پسوند نسبت))، منسوب به مِهران، مهربان

مهراوه /mehraave/
معنی: مرکب از مهر (محبت یا خورشید) + اوه (پسوند شباهت)

مهرآذین /mehraazin/
معنی: در آیین و روش مهربانی و محبت، دارای آیین و رسم مهربانی و محبت، مهرورز، با محبت، مهربان

مهرآفاق /mehraafaagh/
معنی: (مهر= مهربانی و محبت + آفاق = گیتی، جهان، زمانه، روزگار)، (به مجاز) مهربان و با محبت

مهرآفرین /mehraafarin/
معنی: آفریننده‌ مهر و محبت و دوستی

مهرآگین /mehraagin/
معنی: آکنده از مهر و محبت، مهر + آگین

مهرآمیز /mehraamiz/
معنی: دوستانه، همدل

مهرآور /mehraavar/
معنی: دوستی ورزنده، ابراز محبت کننده

مهربان /mehrabaan/
معنی: دارای محبت و عاطفه

مهرجهان /mehrjahaan/
معنی: (مهر = خورشید + جهان)، خورشیدِ عالم، آفتابِ عالم تاب، (به مجاز) زیبا رو

مهرچهر /mehrchehr/
معنی: آنکه چهره‌ای مهربان دارد

مهرچین /mehrchin/
معنی: برگزیننده مهر یا نور

مهرخ /mahrokh/
معنی: آن که دارای رخساری چون ماه است

مهررخسار /mehrrokhsaar/
معنی: آن که صورتش چون ماه زیبا است

مهرسا /mehrsaa/
معنی: (مهر = خورشید + سا (پسوند شباهت))، مثل خورشید، (به مجاز) زیبارو

مهرک /mehrak/
معنی: خورشید کوچک، زیبا و درخشان، مهر و محبت

مهرگل /mehrgol/
معنی: (مهر = خورشید + گل)، گل آفتاب، گل آفتاب گردان، (به مجاز) زیبا و لطیف

مهرناز /mehrnaaz/
معنی: نام خواهر کیکاووس که وی را به همسری رستم داده بودند، خورشید ناز

مهرنگار /mehrnegaar/
معنی: خورشید زیباروی

مهرنوش /mehrnoosh/
معنی: زیبا، جاوید و همیشگی

مهرنیا /mehrniaa/
معنی: (مهر = مهربانی، محبت + نیا)، از نژادِ مهربانان، (به مجاز) مهربان و با محبت

مهرو /mahroo/
معنی: ماه رو، (به مجاز) زیبا رو

مهروز /mahruz/
معنی: ماه روز، ماهی که در روز نمایان است، (به مجاز) زیبارو

مهروی /mahrooi/
معنی: ماه رو، زیبارو

مهرویه /mahrooye/
معنی: منسوب به مهر و محبت

مهری /mehri/
معنی: منسوب به مهر

مهرین /mehrin/
معنی: منسوب به مهر

مهرینه /mehrine/
معنی: منسوب به مهر

مهسان /mahsaan/
معنی: مهسا، مانند ماه، زیبا

مهست /mahast/
معنی: بزرگوار، محترم

مهستا /mahsetaa/
معنی: (مهست = بزرگترین، مهمترین + ا (پسوند نسبت)) (به مجاز) دختر بزرگتر و مهمتر، دارای قدر و مرتبه عالی

مهستی /mahasti/
معنی: ماه خانم

مهسیما /mahsimaa/
معنی: ماه رو، ماهرخ، زیبا

مهشید /mahshid/
معنی: مهتاب، روشنایی ماه

مهفام /mahfaam/
معنی: (مَه = ماه + فام (پسوند به معنی رنگ))، به رنگ ماه، به رنگ مهتاب، (به مجاز) زیبارو

مهکامه /mahkaame/
معنی: منسوب به مهکام، (به مجاز) آرزوی زیبای روی

مهگل /mahgol/
معنی: (مَه = ماه + گل)، گلِ ماه، (به مجاز) زیبارو

مهلار /mahlaar/
معنی: نام رای هند در کتاب طوطی نامه

مهلقا /mahlaghaa/
معنی: ماه رو، ماه روی، ماه لقا، کنایه از زیبارو(ی) است

مهنا  /mahnaa/
معنی: گوارا و خوش

مهناز /mahnaaz/
معنی: ماه ناز

مهنور /mahnoor/
معنی: (مه = ماه + نور) نورِ ماه، (به مجاز) زیبارو

مهنیا /mahniaa/
معنی: آن که نیاکان و اجدادش از بزرگان و سروران است، بزرگ زاده

مهوار /mahvaar/
معنی: مانند ماه زیبا

مهوش  /mahvash/
معنی: مانند ماه، خوشگل

مهوند /mahvand/
معنی: مانند ماه زیبا

مهیاس /mahyaas/
معنی: (مَه = ماه + یاس)، ماهی که چون گل یاس است، یاسی که چون ماه است، (به مجاز) زیباروی و با طراوت

مهیسا /mahisaa/
معنی: مهسا

مهیمن /mohimen/
معنی:  آگاه به حاضر و غایب، از نامها و صفات خدا

مهین /mahin/
معنی: بزرگ، بزرگتر

مهین بانو /mahanbaanoo/
معنی: بانوی بزرگ و زیبا

مهینزاد /mahinzaad/
معنی: ماهزاد، زیبارو

مهینفر /mahinfar/
معنی: دارنده شکوه و درخشندگی ماه

مهینه /mahine/
معنی: منسوب به ماه

میبو /meyboo/
معنی: دارای بوی شراب

میترا /mitraa/
معنی: خورشید، مظهر دوستی و محبت و روشنایی

میترادخت /mitraadokht/
معنی: دختر خورشید

میدیا /midia/
معنی: همسر آخرین شاه ماد

میرزا /mirzaa/
معنی: امیرزاده، کاتب، نویسنده

میشکا /mishkaa/
معنی: در گویش مازندرانی به معنای گنجشک

میگل /meygol/
معنی: (می = شراب + گل)، (به مجاز) زیبا و مست کننده

مینا /minaa/
معنی: مرغ مقلد، مرغ مینا، گلی معمولاً سفید، نوعی شیشه رنگی به ویژه سبز که از آن انواع ظروف میسازند

مینادخت /minaadokht/
معنی: دختر مینا

میناوش /minaavash/
معنی: به رنگ مینا

مینو /minoo/
معنی: جهان معنوی، بهشت

مینوزاد /minoozaad/
معنی: زاده بهشت، زیبا و پاک

مینوش /meinoosh/
معنی: نوشنده می، می نوشنده

مینوفر /minoofar/
معنی: دارای فر و شکوه بهشتی

میهن تاج /mihantaaj/
معنی: تاج کشور، میهن + تاج

میهن دخت /mihandokht/
معنی: دختر برگزیده میهن

مهرسانا /mehrsana/
معنی: همانند خورشید زیبا و درخشان

 

اسم دختر با م عربی

ماهده /maahede/
معنی: مؤنث ماهِد، گسترنده، گستراننده

ماهره /maahere/
معنی: مؤنث ماهر

مائده /maaedeh/
معنی: خوردنی، طعام، نام سوره ای در قرآن کریم

مبارکه /mobaarake/
معنی: مؤنث مبارک

مبینا /mobinaa/
معنی: مؤنث مبین، روشنگر، هویدا

متانت /metaanat/
معنی: حالت استواری و سنگینی در رفتار همراه با پرهیز از نشان دادنِ هیجان های درونی، وقار

متینا /matinaa/
معنی: مؤنث متین

متینه /matine/
معنی: مؤنث متین

مجیده /majide/
معنی: زن دارای بزرگی، زن بلند مرتبه

محدثه /mohaddeseh/
معنی: مؤنث محدث، گوینده سخن

محرم /mahram/
معنی: خویشاوند، آشنا، همسر

محنا /mohannaa/
معنی: ﺑﻪ ﺣﻨﺎ ﺧﺿﺎﺏ ﮐﺮدﻩ

محیا /mahyaa/
معنی: زندگانی، حیات، جای زیستن

محیصا /mahisa/
معنی: رستگار شده، پاک و آمرزیده

مدیحه /madihe/
معنی: ستایش، مدیح، آفرین

مرسا /mersaa/
معنی: استوار وثابت

مریس /maris/
معنی: خرمای تر که در آب و شیر و جز آن نهاده شود، چیزی لغزان و تابان

مزین /mozayan/
معنی: آراسته، زینت داده شده

مستوره /mastoore/
معنی: زن پارسا و پاکدامن

معینا /moeinaa/
معنی: منسوب به معین، یاریگر، کمک کننده

مقصوده /maghsoode/
معنی: مطلوب و خواسته شده و محبوب و مورد پسند، مورد علاقه

مکرمه /mokarame/
معنی: زن گرامی و عزیز کرده

مکیه /makie/
معنی: مربوط یا متعلق به مکه، اهل مکه

ملایم /molaayem/
معنی: فاقد شدت و تندی، (به مجاز) دارای اخلاق خوش و سازگار با دیگران، مهربان، نرمخو، خوشایند

ملک نسا /malaknesaa/
معنی: پادشاهِ زنان، سَرور زنان، فرشته رو و زیبا در میان زنان

ملوس /maloos/
معنی: قشنگ، دلربا، دلپذیر

ملوسک /maloosak/
معنی: مصغر ملوس، ملوس کوچک

ملوک /molook/
معنی: (جمعِ مِلَک) پادشاهان

ملیح /malih/
معنی: با نمک، نمکین، زیبا، خوبرو

ملیکه /malike/
معنی: (زن) صاحب، (زن) مالک

منا /monaa/
معنی: امیدها، آرزوها، مقاصد

منزلت /manzelat/
معنی: ارزش و اهمیت، مقام، درجه، نظم و انضباط، حد، پایه

منزه /monazah/
معنی: به دور از آلودگی، پاک، پاکیزه، مبرا، بری، بی عیب

منی /mona/
معنی: جمع منیه، آرزوها، امیدها

منیراعظم /monirazam/
معنی: درخشندگی و تابندگی زیاد، (به مجاز) بسیار زیبارو

مولوده /moloode/
معنی: مؤنث مولود

موهبت /moohebat/
معنی: هر چیز ارزشمندی که به کسی بخشیده میشود یا او از آن بهره‌مند است

مهدا /mahdaa/
معنی: اول شب، پاسی از شب، آرامش شب

مهذبه /mohazzabe/
معنی: زن پاکیزه گشته، پیراسته، تربیت شده

مهرالنساء /mehronesaa/
معنی: مورد مهر و محبت و توجه زنان، مهر + النساء

میسا /misaa/
معنی: زنی که با برازندگی و تکبّر راه می رود، متکبر و با تبختر راه می رود

مهلا /mahla/
معنی: آهسته! بی شتاب!

 

اسم دختر با م قرانی

ماب /ma’aab/
معنی: سرانجام، بازگشت

ماجوج /maajooj/
معنی: نام قومی خونریز، تاتارا

مارب /maareb/
معنی: نیازها

مارج /maarej/
معنی: زبانه آتش

مارد /maared/
معنی: سرکش

ماروت /maaroot/
معنی: نام فرشته ای

ماعون /maaoon/
معنی: زکات

ماکرین /maakerin/
معنی: حیله گران، چاره اندیشان

مالکون /maalekun/
معنی: صاحبان، مالکان

مالکه /maaleke/
معنی: مونث مالک

ماوی /mavaa/
معنی: سرانجام، جایگاه

مبثوث /mabsus/
معنی: پراکنده

مبدل /mobadal/
معنی: دگرگون کننده

مبدی /mobdi/
معنی: آشکار کننده

مبرمون /mobremoon/
معنی: محکم کنندگان

مبصره /mobserah/
معنی: روشن گر

متاع /mataa/
معنی: بهره مندی، کالا

متتابعین /motaatabeein/
معنی: پیاپی

مترفی /motrafi/
معنی: ناز پروردگان

متشابه /motashaabeh/
معنی: همانند

متعال /mota’aal/
معنی: از اسماء حسنی به معنی رفیع المقام

متفرقه /motofareqhah/
معنی: مختلف، گوناگون

متقی /motaghi/
معنی: پرهیزگار، پارسا

متم /motem/
معنی: کمال بخش

متوکل /motevakel/
معنی: تکیه کننده و اعتماد کننده بر کسی

مثلی /moslaa/
معنی: پسندیده

مثوی /masvaa/
معنی: جایگاه، اقامتگاه

مجاهدین /mojaahedin/
معنی: مجاهدان

مجمع /majma/
معنی: مکان گرد آمدن

محاریب /mahaarib/
معنی: محراب ها، خانه ها، قصرها، مساجد

محبه /mahabbah/
معنی: مهربانی، دوستی، مهر

محتظر /mohtazer/
معنی: سایه بان ساز

محسنات /mohsenaat/
معنی: زنان نیکوکار

محصنین /mohsenin/
معنی: پاکدامنان

مدائن /madaaen/
معنی: شهرها

مدین /madin/
معنی: نام شهر حضرت شعیب

مدینه /madine/
معنی: شهر، بلد، مدینه الرسول (یثرب)

مراء /meraa/
معنی: مجادله، بگومگو کردن

مرجانه /marjaane/
معنی: دانه مروارید کوچک

مرجع /marja/
معنی: رجوع، بازگشتن

مرحا /marhaa/
معنی: فخر فروشی

مرحمت /marhamat/
معنی: بخشش

مرسلین /morsalin/
معنی: فرستادگان، فرشتگان

مرقد /marghad/
معنی: خوابگاه

مروه /marvah/
معنی: تپه ای در کنار مسجدالحرام

مره /marah/
معنی: قوت و نیرو

مریج /marij/
معنی: سر در گم

مرید /marid/
معنی: سرکش

مریئا /mariaa/
معنی: گوارا

مزاج /mezaaj/
معنی: آمیزه

مزید /mazid/
معنی: افزون

مساق /masaagh/
معنی: سیر و سرانجام

مستبین /mostabin/
معنی: آشکار کننده، روشن گر

مستضعفون /mostazafoon/
معنی: ضعیف نگاهداشته شدگان

مستضعفین /mostazafin/
معنی: ضعیف نگاهداشته شدگان

مستعان /mosta’aan/
معنی: مددکار

مستقیم /mostaghim/
معنی: راست

مستمر /mostamer/
معنی: دنباله دار

مسجد /masjed/
معنی: مسجد، زیارتگاه و معبد

مسکن /maskan/
معنی: خانه

مسمع /mosme/
معنی: شنیدن

مسمی /mosmaa/
معنی: معین

مسومه /mosavvamah/
معنی: نشاندار، نشان کرده

مسومین /mosavvamin/
معنی: نشاندارها

مشارب /mashaareb/
معنی: آشامیدنی ها

مشارق /mashaaregh/
معنی: مشرق ها

مشترکون /moshtarekoon/
معنی: شریکان، مشترکها

مشحون /mashhoon/
معنی: پر و گرانبار

مشرب /meshrab/
معنی: آبشخور

مشرق /mashregh/
معنی: مشرق

مشرقین /mashreghayn/
معنی: صبح کنندگان، مشرق و مغرب

مشعر /masha’r/
معنی: زمینی ما بین منی وعرفات در شمال مکه

مشهد /mashhad/
معنی: حاضر شدن، حضور

مشهود /mashhood/
معنی: مورد گواهی، به حضور آمده

مشید /mashid/
معنی: استوار

مصابیح /masaabih/
معنی: چراغ ها

مصانع /masaane/
معنی: کاخ های استوار

مصر /mesr/
معنی: مملکت فرعون، سرزمین مصر

مصرخ /mosrekh/
معنی: فریاد رس

مصطفین /mostafain/
معنی: برگزیدگان

مصفی /mosaffaa/
معنی: صاف، خالص

مصلی /mosalaa/
معنی: جایگاه نماز

مصور /mosavver/
معنی: از اسماء حسنی به معنی صورتگر

مصیب /mosib/
معنی: رسنده

مصیر /masir/
معنی: سرانجام، بازگشت

مضاجع /mazaaje/
معنی: قتلگاه ها، خواب گاهها

مطر /matar/
معنی: باران

مطلع /matla/
معنی: طلوع

مطلوب /matloob/
معنی: خواسته شده

مطمئن /motmaen/
معنی: آرام و استوار

مطویات /matviaat/
معنی: درهم نوردیده ها

مطهرون /motaharoon/
معنی: پاکیزگان

مطهره /motahhare/
معنی: زن پاکیزه و مقدس

مطهرین /motahharin/
معنی: پاکیزگان

معاذیر /ma’aazir/
معنی: عذرها، حجت ها، بهانه ها

معارج /ma’aarej/
معنی: محل های عروج، بالا رفتن، نردبان ها

معایش /ma’aayesh/
معنی: زندگانی ها

معروشات /marooshaat/
معنی: داربست ها

معروف /maroof/
معنی: خوبی، کار خیر، کار نیک، شناخته شده

معشر /ma’shar/
معنی: جماعت، گروه

معمور /mamoor/
معنی: آباد

معیشه /maeeshe/
معنی: زندگانی

مغارات /maghaaraat/
معنی: غارها، نهان گاهها

مغارب /maghaareb/
معنی: جهات غرب، مغرب ها

مغرب /maghreb/
معنی: مغرب، محل غروب

مغشی /moghshey/
معنی: بیهوش

مغفره /maghferah/
معنی: آمرزش و بخشایش، پرده پوشی

مفاتح /mafaateh/
معنی: کلیدها

مفتاح /meftaah/
معنی: کلید

مفصلا /mofasalaa/
معنی: شیوا و روشن

مقالید /maghaalid/
معنی: کلیدها

مقام /maghaam/
معنی: محل اقامت، منزلت، جایگاه

مقامع /maghaame/
معنی: گرزها

مقتدر /moghtader/
معنی: توانا

مقدس /moghadas/
معنی: پاک

مقرنین /mogharanin/
معنی: قدرتمندان

مقسطین /moghsetin/
معنی: دادگران

مقطوع /maghtoo/
معنی: بریده شده

مقعد /magh’ad/
معنی: مجلس، مقام و منزلت

مقنطره /moqhantarah/
معنی: هنگفت

مقیتا /moghitaa/
معنی: از اسماءحسنی به معنی مقتدر

مقیم /moghim/
معنی: پایدار

مکاء /mokaa/
معنی: صفیر کشیدن، سوت زدن

مکان /makaan/
معنی: جا

مکیال /mekiaal/
معنی: پیمانه

مکین /makin/
معنی: صاحب مقام، دارای منزلت، محترم

ملاق /molaagh/
معنی: دیدار کننده

ملائکه /malaaeke/
معنی: فرشته ها

ملجا /malja/
معنی: پناهگاه

ملک /malak/
معنی: فرشته، پری

ملکوت /malakoot/
معنی: سلطنت و فرمانروایی، ملکوت

ملکین /malakayn/
معنی: دو فرشته

ملیک /malik/
معنی: از اسماءحسنی به معنی صاحب حکومت

ممطر /momter/
معنی: بارش دهنده

مناد /monaad/
معنی: ندا کننده

مناسک /manaasek/
معنی: عبادتها

مناه /monaah/
معنی: نام بتی

منبث /monbas/
معنی: پراکنده

منتشر /montashar/
معنی: پراکنده

منتصر /montaser/
معنی: فریاد رس

منتهی /montaha/
معنی: پایان، بازگشت

منجو /monajoo/
معنی: نجات دهندگان

منشات /monsha’aat/
معنی: چیزهای روان

منشور /manshoor/
معنی: سرگشاده

منطق /mantegh/
معنی: سخن گفتن

منفطر /monfater/
معنی: شکافته

منفقین /monfeghin/
معنی: بخشندگان

موتون /motun/
معنی: دهندگان

موثق /movasagh/
معنی: مورد اطمینان، معتمد

موج /moj/
معنی: خیزاب، تلاطم آب

موجلا /mojelaa/
معنی: زمان دار

مودت /mavaddt/
معنی: دوستی، محبت

موده /mavaddah/
معنی: مهربانی و دوستی، دوست داشتن

موذن /moazen/
معنی: آواز دهنده

مورا /mooraa/
معنی: درهم شدن

موزون /mozoon/
معنی: سنجیده

موسع /mose/
معنی: توانگر

موعد /maued/
معنی: زمان و مکان وعده

مولی /maulaa/
معنی: سرور، سرپرست، بعضا از اسماءحسنی

مهاد /mehaad/
معنی: آرامگاه، زیرانداز

مهتد /mohtad/
معنی: هدایت یافته

مهد /mahd/
معنی: گهواره

میزان /mizaan/
معنی: معیار و میزان، ترازو

میکال /mikaal/
معنی: نام فرشته ای، نام همسر داود پیامبر

 

اسم دختر با م در سایر ریشه ها

مارال /maaraal/
معنی: مرال، گوزن، آهو، (به مجاز) زیبا و خوش اندام
ریشه: اقوام ایرانی – ترکی

میچکا /michkaa/
معنی: گنجشک، به روسی: خرس، میخائیل
ریشه: اقوام ایرانی – کردی

مریدا /meridaa/
معنی: مثل مادر
ریشه: اقوام ایرانی – لری

منتیا /mentiyaa/
معنی: درون چشمان، کنایه از بسیار عزیز بودن است
ریشه: اقوام ایرانی – لری

می ناز /minaaz/
معنی: ناز
ریشه: اقوام ایرانی – لری

مارینا /maarinaa/
معنی: دارنده هر چیز ارزشمند، جویبار، آب
ریشه: بین المللی – ارمنی

مارگریتا /maargeritaa/
معنی: گل داودی
ریشه: بین المللی – اسپانیایی

میراندا /miraandaa/
معنی: ماه
ریشه: بین المللی – اسپانیایی

ماگریت /maagrit/
معنی: نوعی گل ریز قرمز، مروارید، گل مینا
ریشه: بین المللی – انگلیسی

مرسده /mersede/
معنی: ملکه
ریشه: بین المللی – انگلیسی

مرجان /marjaan/
معنی: از گیاهان دریایی
ریشه: بین المللی – سریانی

مادلن /maadlen/
معنی: مادلین، نوعی شیرینی، نوعی از انگور، نوعی از گلابی
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مارت /maaret/
معنی: ماخوذ از عب، نام خواهر حضرت مریم
ریشه: بین المللی – فرانسوی

ماگنولیا /maagnoliaa/
معنی: مانولیا، درختی همیشه سبز با گلهای زیبا
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مانیوک /maaniook/
معنی: نام درختی که از بعضی گونه های آن کائوچو استخراج می شود
ریشه: بین المللی – فرانسوی

ملینا /melinaa/
معنی: ملیندا، سپاسگزار، ممنون، حق شناس، نوعی گل
ریشه: بین المللی – فرانسوی

میشل /mishel/
معنی: میشائیل، میکائیل، مثل خدا
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مونیکا /moonikaa/
معنی: مشاور
ریشه: بین المللی – لاتین

مانو /maano/
معنی: صدا، آوازه، شهرت
ریشه: بین المللی – هندی

مالیا /maaliaa/
معنی: درختی که در شام می روید با گلهای سفید و خاصیت طبی دارد
ریشه: بین المللی – یونانی

ملودی /melodi/
معنی: توالی تعدادی از اصوات در موسیقی
ریشه: بین المللی – یونانی

ملیسا /melisaa/
معنی: زمانی بین مغرب و نماز عشا، ماه صَفر، ماهی بین آخر گرما و زمستان
ریشه: بین المللی – یونانی

ملیکا /melikaa/
معنی: گروهی از گیاهان علفی چند ساله از خانواده‌ی گندمیان که خودرو هستند، معشوقه زئوس
ریشه: بین المللی – یونانی

مایا /maayaa/
معنی: منش نیک، بخشنده، (در روم باستان) اِلهه‌ی فراوانی سبزه و بهار
ریشه: زبان باستانی – اوستا

مشیانه /mashyaane/
معنی: نخستین آفریده، نام نخستین زن (حوا)
ریشه: زبان باستانی – اوستا

مهیا /mahyaa/
معنی: بزرگ
ریشه: زبان باستانی – اوستا

ماریا /maariaa/
معنی: مریم، ماریا نوعی گشتار آوا شناختی از مریم در زبان های اسپانیایی و آسیایی است
ریشه: عبری

ماریان /maariaan/
معنی:  انگلیسی از عبری، مریم
ریشه: عبری

مرسانا /mersaanaa/
معنی: هدیه خداوند
ریشه: عبری

ماه صنم /maahsanam/
معنی: از نام های مرکب، ماه و صنم
ریشه: فارسی – عربی

ماه نسا /maahnesaa/
معنی: ماهِ زنان، (به مجاز) زیبا رو در میان زنان، زیبارو
ریشه: فارسی – عربی

ملک ناز /malaknaaz/
معنی: موجب افتخار پادشاه به لحاظ زیبایی، ویژگی آن که ناز و کرشمه‌ای شاهانه دارد
ریشه: فارسی – عربی

مهرنسا /mehrnesaa/
معنی: خورشید زنان، (به مجاز) زیباروی در میان زنان
ریشه: فارسی – عربی

مالیندا /maalindaa/
معنی: صالح، جدی، شاد
ریشه:

 

اسم دختر که با مهد، مهر، مه و ماه شروع شود

بسیاری از خانم های باردار به دنبال یافتن اسم هایی هستند که به شکل خاصی شروع شود؛ بطور مثال اسم دختر با مهد، اسم دختر با مهر و… در ادامه این اسامی به تفکیک برای شما قرار داده شده است.

اسم دختر با مهد

مهدخت، مهدیا، مهدیس، مهدیسا، مَهدا، مهدیه

اسم دختر با مهر

مهرآذر، مهرآذین، مهرآرا، مهرآسا، مهرآفاق، مهرآفرین، مهرآنا، مهرآوه، مِهرا، مِهرابه، مِهراندخت، مِهرانگیز، مهرانوش، مِهرانه، مهربان، مِهربانو، مِهرجان، مَهرخ، مِهردخت، مِهرسا، مهرشید، مِهرک، مِهرگان، مِهرگل، مِهرناز، مِهرنِگار، مِهرنوش، مِهرنیا، مَهرو، مَهروز، مِهروش، مِهری، مِهرین

اسم دختر با مه

مَهسا، مهسان، مهستا، مَهشاد، مَهشید، مَهفام، مَهکامه، مَهگل، مَهلقا، مَهناز، مهنور، مَهنوش، مِهنیا، مَهوش، مهیاس، مَهیسا، مهین

اسم دختر با ماه

ماهتیسا، ماه آفرید، ماهانا، ماهانا، ماهپری، ماه پسند، ماهتاب، ماهدخت، ماهرخ، ماهرو، ماهک، ماه گل، ماهناز، ماهنگار، ماهنوش، ماهوَر، ماهین

اسم دختر با مهر تمام شود

آبان مهر، آفرین مهر، تابان مهر، تاج مهر، خورشیدمهر، زرین مهر، فرمهر، گرانمهر، گلمهر


ستاره
Logo