روز کارمند چه روزی است؟ تاریخ و دلیل نامگذاری روز کارمند

هفته دولت که از دوم تا هشتم شهریورماه ادامه دارد، فرصتی برای گرامیداشت تلاش‌ها و خدمات مجموعه دولت و کارکنان دستگاه‌های اجرایی کشور است. این هفته نمادی از همراهی و پشتیبانی مردم از خدمتگزاران خود به شمار می‌رود. در تقویم این مناسبت، چهارم شهریورماه هر سال به عنوان «روز کارمند» نام‌گذاری شده است؛ روزی که فرصتی مناسب برای قدردانی از زحمات و مسئولیت‌پذیری کارمندان و نقش آنان در پیشبرد امور جامعه فراهم می‌کند.

در ادامه این مطلب، تاریخچه و علت نامگذاری روز کارمند را می‌خوانید.

تاریخچه روز کارمند

منشاء پیدایش کارمندان دولتی را باید در دربارها جستجو کرد که پادشاهان افراد خاصی را که دارای مهارت‌های لازم بودند به طور درازمدت -در قالب مزد زمانی- استخدام کردند، و آنان را به نظام ارزشی خود وفادار ساختند. با جایگزینی حکومت‌های جمهوری به جای پادشاهی، این کارمندان باید علاوه بر داشتن مهارت‌های لازم، وفاداری خود را به نظام حکومتی نیز آشکار می‌ساختند. اما در خصوص کارمندان خصوصی، پس از انقلاب صنعتی بنگاه‌های تولیدی به افرادی که به شکل پیوسته در خدمتشان باشد نیازمند شدند و چنین کسانی را استخدام کردند. رفته‌رفته با تقویت این نیاز، ملاک‌ها و معیارهای پذیرش سخت‌تر می‌شد. تا اینکه موسسات آموزشی به مرکزی برای آموزش دانش‌های لازم به منظور ورود به مشاغل تبدیل شدند تا جایی که بیش‌تر افرادی که در پی شغل کارمندی بودند به این موسسات رجوع می‌کردند و پس از تحصیل و بدست آوردن مدارک لازم، برای استخدام مراجعه می‌کردند.

کارمند؛ مسئولیتی فراتر از یک شغل

با گسترش جامعه صنعتی شمار کارمندان نسبت به کارگران به سرعت افزایش یافت، تا جایی که کارمندان به اهمیت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی قابل توجهی رسیدند و علاوه بر دریافت حقوق مناسب، به پست‌های اجرایی متناسب دست پیدا کردند.

کاری که به عهده توست، طعمه نیست، امانتی است که بر گردنت نهاده اند.

وقتی خداوند برای بنده ای نیکی خواهد، حاجت مردم را در دست او قرار می دهد. 

هدف از نامگذاری روز کارمند

هدف از نامگذاری روز کارمند تجلیل از کارگزاران دولت جمهوری اسلامی و ارج نهادن به خدمت آنان است. کارمندانی که مجریان دولت در دستگاه‌های مختلف اجرایی هستند.

تعریف دقیق کارمند

کارمند کسی است که به ازای انجام کار فکری در دستگاهی اداری، حقوق دریافت می‌کند و بناست که به طور درازمدت اشتغال داشته باشد. کارمندان به دو بخش کارمندان دولتی و کارمندان خصوصی تقسیم می‌شوند. ویژگی‌های خاص کارمندان، کارمندان بخش خصوصی را از کارمندان بخش دولتی و این دو قشر را از طبقهٔ کارگر جدا می‌کند. وضعیت مادی کارمندان و منزلت اجتماعلی آنان (هم دولتی و هم خصوصی) با تحولات اقتصادی و اجتماعی نوسان دارد. کارمندی در مفهوم جدید با رشد سرمایه‌داری و پس از انقلاب صنعتی شکل گرفت. دانشگاه‌های غرب که تامین‌کنندهٔ نیاز جریان تولید صنعتی بودند تربیت کارمندان را بر عهده گرفتند. جامعه‌شناسان مارکسیستی اصولاً قائل به وجود قشری به نام کارمند نیستند و جامعه را به دو طبقهٔ کارگر و سرمایه‌دار تقسیم می‌کنند. اما جامعه‌شناسان سرمایه‌داری قشر کارمند را یکی از طبقات چندگانه می‌دانند که از طبقات متوسط است.