غزل شماره ۳۲۷ حافظ با تعابیر فراوان روبرو بوده است. عدهای آن را در ستایش همسر شاعر میدانند که به هنگام ازدواج سروده شده و زمان آن با دوره سلطنت شاه ابواسحاق و وزارت قوام الدین حسن مطابقت داشته است....
غزل شماره ۳۲۶ حافظ به استقبال غزل عبید زاکانی و با عنایت به مضامین غزل آن شاعر در همان وزن و قافیه و با ردیفی دیگر ساخته است. حافظ میگوید در خلوتسرای خوشباشی معشوقی زیبا دارم که سر گیسوان و...
غزل شماره ۳۲۵ حافظ تحت تأثیر غزل سلمان ساوجی «بر خاک درش میرم و چون خاک شوم من» و به استقبال او سروده شده است. حافظ میگوید اگر خاک کف پای نگار به دستم برسد، آن را به عنوان توتیا...
غزل شماره ۳۲۴ حافظ در زمان اوایل تبعید و ورود شاعر به یزد سروده شده است. حافظ میگوید هرچند از زلف یار در کار من گره افتاده است و اسیر زلفش شدم اما هنوز از لطف یار امیدوارم که به...
غزل شماره ۳۲۳ حافظ با شروعی تلخ آغاز میشود و بیانگر این است که حافظ در بیشتر ایام زندگانی دچار مشکلات مالی بوده است. حافظ میگوید شرمسار تنگدستی خویش هستم، چراکه نمیتوانم برای سروقدهای زیبارو خرج کنم و بساط عیش...
غزل شماره ۳۲۲ حافظ در استقبال غزلی از خواجوی کرمانی سروده شده است و حافظ با هنرمندی خویش مضامین و گلایههای عاشقانه را ساخته و پرداخته و در اصل به یاری ریزه کاریهای علم بدیع به نظم درآورده است. شاعر...
غزل شماره ۳۲۱ حافظ به ظاهر عاشقانه و در باطن با کنایات فراوان در یزد و به هنگامی سروده شده که از طرف شاه شجاع به حافظ پیام داده میشود. شاعر در سن کهولت است و دلخسته و ناتوان اما...
غزل شماره ۳۲۰ حافظ محصول ساعاتی از عمر این شاعر بزرگ است که با قوه خیال، همه تصورات شب پیش خود را به رشته تصویر کشیده و بر قلم جاری ساخته است که جزو زیباترین تصویرپردازیهای عاشقانه است. حافظ میسراید...
غزل شماره ۳۱۹ حافظ در زمان سلطنت شاه شجاع و وزارت خواجه تورانشاه سروده شده است. طرفداران تفسیر مادی، کلماتی مانند عنقا و صدر را اشاره به شاه شجاع و تورانشاه میدانند اما مفسران عرفانی این غزل را حاوی عقاید...
غزل شماره ۳۱۸ حافظ در زمانی سروده شده که روابط شاعر و شاه شجاع تیره نشده ولی شاه گرمی و مهربانی سابق را با حافظ نداشته است. حافظ به محبوب میگوید هرلحظه که مرا میبینی دردم را بیشتر میکنی و...
غزل شماره ۳۱۷ حافظ از غزلهای عرفانی خواجه شیراز است و هفت بیت اولیه آن بیان کننده شرح حال شاعر عارف بوده و با معانی متصل به هم سروده شده است. حافظ در آغاز میگوید بیپرده و آشکار میگویم و...
غزل شماره ۳۱۶ حافظ احتمالا در زمان شاه شجاع و وزارت تورانشاه و به قصد نمایش هنرنمایی در غزلسرایی عاشقانه سروده شده است. حافظ به معشوق میگوید اگر میخواهی عمرم بر باد نرود، مویت را در باد پریشان مساز، اگر...
