نکات مهم زندگی امام حسن عسکری و تاریخ شهادت امام یازدهم شیعیان در تقویم 1405 را در این بخش از ستاره میخوانید.
در خلاصه زندگی نامه امام حسن عسکری (ع) آمده که حسن بن علی بن محمد (ع) مشهور به امام حسن عسکری (۲۳۲-۲۶۰ق) یازدهمین امام شیعیان بوده و از معصومین بزرگواری است که در مذهب شیعه جایگاهی بسیار والا دارد. مدت امامت امام حسن عسکری 6 سال ذکر شده و ایشان در این مدت پیروان اسلام را به راه درست هدایت میکردند.
در ادامه، تاریخ شهادت امام حسن عسکری در سال 1405 را برایتان آوردهایم، با ما همراه باشید.
روز و تاریخ شهادت امام حسن عسکری 1405
در ادامه تاریخ شهادت امام حسن عسکری امسال در تقویم شمسی، قمری و میلادی را میخوانید.
تاریخ شهادت امام حسن عسکری در تقویم شمسی 1405: جمعه 30 مرداد
شهادت امام حسن عسکری در تقویم قمری امسال: 8 ربیع الاول 1448
شهادت امام حسن عسکری در تقویم میلادی 2026: 21 آگوست
مختصری از زندگی امام حسن عسکری (ع)
تاریخ تولد امام حسن عسکری، یازدهمین پیشوای متقیان سال ۲۳۲ ه. ق است. بسیاری از مخاطبان عزیز درباره نام پدر و مادر امام حسن عسکری (ع) سوال دارند که در این مورد باید گفت پدر بزرگوارشان امام دهم، حضرت هادی علیه السلام و مادرشان بانویی پارسا و شایسته به نام حدیثه است که برخی از او با نام سوسن یاد کرده اند.
چرا امام یازدهم به عسکری معروف است؟
از آن جایی که امام حسن علیه السلام به دستور خلیفه عباسی در سامرا در محله عسکر سکونت اجباری داشتند، «عسکری» نامیده می شود.
القاب و کنیه امام حسن پدر امام زمان (عج)
از مشهورترین القاب حضرت نقی و زکی و کنیهاش ابومحمد است.
امامت امام حسن عسکری (ع)
امام عسکری(ع) به مدت ۶ سال (از ۲۵۴ تا ۲۶۰) امامت کرد. مهمترین دلیل برای امامت حسن بن علی العسکری(ع) پس از شهادت امام هادی، وصیت و احادیث امام هادی درباره جانشینی او است. شیخ مفید در ارشاد بیش از ۱۰ روایت و نامه دراینباره آورده است. اکثر شیعیان و یاران امام هادی(ع) نیز پس از شهادت ایشان، به امام حسن عسکری(ع) به عنوان امام رجوع کردند، ولی عده اندکی جعفر بن علی، (معروف به جعفر کذاب) پسر دیگر امام هادی، را امام خود خواندند و عدهای نیز به امامت سید محمد که در زمان امام هادی از دنیا رفته بود، معتقد شدند.
در بین شیعیان شخصیتهایی بودند که منافع خود را در حمایت از ادعای امامت جعفر کذاب میدیدند و اشکالاتی را بر امامت امام عسکری (ع) وارد میساختند. اینان که عموما جایگاه علمی مناسبی هم نداشتند گاه مدعی میشدند دانش امام را سنجیده و آن را در سطح دانش کامل که برای ائمه (ع) لازم است نیافتهاند. گاهی نیز مدعی میشدند در نامههای امام غلطهای دستوری یافتهاند. آنها برخی مواقع به نوع لباسی که امام پوشیده بود ایراد میگرفتند. و گاه در شئون امامت دخالت کرده و از امام به خاطر عملکرد وکیلانش انتقاد میکردند.
همچنین گاه دستورات امام و فرستادهی ایشان را نمیپذیرفتند. از همین رو بود که امام عسکری (ع) میفرمود هیچ یک از پدرانشان به اندازه ایشان مورد شک و تردید شیعیان قرار نگرفته است. امام در برخورد با این گونه رفتارها استمرار این نافرمانیها را از جملهی عواملی میداند که ممکن است به سلب نعمت الهی منجر شود. مدرسی طباطبایی معتقد است شاید همین ناسپاسیها و کفران نعمتها موجب شد که سرانجام جامعه شیعه از نعمت حضور امام معصوم محروم گردید.
شهادت امام حسن عسکری (ع)
معتمد عباسی به واسطه یکی از نزدیکان خویش، امام حسن عسکری (ع) را با زهر مسموم کرد و امام در اثر آن، چند روز در بستر بیماری قرار گرفتند.
در این ایام معتمد پیوسته پزشکان درباری را بر بالین امام می فرستاد تا مردم گمان کنند که حضرت از بیماری طبیعی رنج می برد. او میخواست از طرفی ضمن مداواى حضرت و کسب وجهه عمومى، از طریق مامورانش اوضاع و شرایط را زیر نظر بگیرد و رفت و آمدها را تحت کنترل در بیاورد تا آنها اگر صحنه مشکوکى در رابطه با جانشینى و امامت پس از امام حسن (ع) دیدند آن را گزارش کنند.
