کافور چیست؟ + فواید و عوارض کافور

کافور دارویی صدفی و سفید است که از درخت کافور به دست می‌آید و کاربردهای پزشکی و غیر پزشکی دارد ولی مصرف زیاد آن می‌تواند موجب مسمومیت شود.

کافور

ستاره | سرویس خواص شناسی – کافور دارویی سفید رنگ با طبعی سرد و خشک است که از درختی به همین نام گرفته می‌شود؛ درختی تا ارتفاع 50 متر که در ویتنام، چین و ژاپن پرورش می‌یابد. این ماده گاهی در شکاف درخت به شکل بلور دیده می‌شود که با دستگاه مخصوص تقطیر از بلورهای در آب ریخته شده، کافور خالص به دست می‌آید. این ماده دارای بویی قوی و اثر ضدعفونی کننده است و به صورت پودر، قرص و یا محلول‌های روغنی به کار می‌رود.

فواید و عوارض کافور

 

کافور چه کاربردی دارد؟

  • از آن به صورت موضعی، استنشاقی و به شکل مایع یا نیمه جامد استفاده می‌شود.
  • در قرن ۱۸ از آن برای درمان هیجان زدگی استفاده می‌شد و امروزه به عنوان نرم‌کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، مومیایی و همچنین در آتش بازی و داروسازی استفاده می‌شود.
  • در زنجیره غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده می‌شود.
  • در باور مردم عامیانه مار و سایر خزندگان از بوی این گیاه می‌ترسند.
  • برای خوشبو کردن جنازه و از بین بردن بوی بد احتمالی آن بنا به دستور پیامبر اکرم(ص) به میت کافور زده می‌شود.

 

کافور و کاهش میل جنسی

در طب سنتی یکی از اثرات آن را کاهش میل جنسی می‌دانند. ابن سینا معتقد است اگر آن را با سندل و گلاب مخلوط کنند و ببویند شهوت جنسی را قطع می‌کند و اگر آن را بنوشند این اثر بیشتر می‌شود. طبق تحقيقات انجام شده در دانشگاه شيراز اثر اصلی آن بر ميزان سنتز تستسترون نشان داده شده است. نتايج مشابهی در دانشگاه مشهد به دست آمده كه با وجود اينكه در مكانيسم اصلی اظهار بی اطلاعی می‌كنند اما نشان داده‌اند كه كافور در دوز كم در فرآيند اسپرم زايی و توليد هورمون‌های آندروژنيک تاثير منفی دارد. در حالی که تحقیقات انجام شده دیگر نشان می‌دهد که مصرف آن در بالاترین دوز ممکن، می‌تواند حتی باعث افزایش فعالیت جنسی گردد.

در ایران بین مردم این تصور وجود دارد که برای کاهش تمایلات جنسی در سربازخانه‌ها و پادگان‌ها و حتی دانشگاه‌ها به غذای این مراکز کافور اضافه می‌شود که با توجه به مضرات و همین‌طور کمیاب بودن آن احتما آن وجود ندارد.

 

کافور چیست؟، عکس کافور، قرص کافور، کافور در غذا

 

فواید دارویی کافور

  • خواص ضد التهابی آن یک درمان ایده‌آل برای مشکلات پوستی شامل آکنه، جوش، خارش پوست و بثورات پوستی است.
  • استنشاق آن برای درمان سرفه سرماخوردگی و بسیاری از مشکلات تنفسی دیگر مانند گرفتگی بینی موثر است و بویدن آن جریان تنفسی را باز می‌کند و برای درمان سرفه‌های شدید و برونشیت استفاده می‌شود.
  • یک درمان موثر برای درمان خانگی قارچی و عفونت‌های پوستی ویروسی است. محلول در آب آن، درماتیت عصبی، درد و خارش بیش از حد را تسکین می‌دهد.
  • گردش خون را بهتر می‌کند و برای سلامتی قلب بسیار خوب است.
  • همچنین در بهبود سریع‌تر زخم‌ها کمک می‌کند.
  • به بهبود درد کمک می‌کند و موجب آرامش ذهن و بدن می‌شود.
  • به درمان بیماری‌های مرتبط با اسهال و استفراغ کمک می‌کند.
  • به عنوان یک عنصر در کرم‌های درمان مفاصل سفت بکار می‌رود.
  • استنشاق منظم آن تا حد زیادی می‌تواند مشکلات تنفسی را کاهش دهد.
  • همچنین، می‌تواند به درمان زگیل، نقرس، رماتیسم، بواسیر، و زخم‌های سرد و سوختگی جزیی از طریق استنشاق یا کاربرد موضعی کمک کند.
  • در طب سنتی از این گیاه به صورت خارجی برای درمان روماتیسم ماهیچه‌ای و ناراحتی‌های قلبی استفاده می‌شود و از آن به عنوان بندآورنده خونریزی بینی، مفید در درمان آفت، تقویت کننده حواس و درمان چشم درد یاد می‌شود.

 

عوارض کافور برای بدن

  • کافور از طریق تنفس بخار آن، جذب از راه پوست بدن، خوردن، تماس با پوست یا چشم وارد بدن می شود و می‌تواند روی سیستم گوارشی و سیستم عصبی مرکزی اثرات نامطلوب گذاشته و باعث مسمومیت سلول‌های کبدی شود.
  • مصرف یا تماس طولانی مدت با این ماده باعث مسمومیت مزمن می‌شود که به علت خاصیت سمی و تاثیر زیاد آن بر بدن است.
  • اثرات سمی کافور بعد از مصرف 2 گرم ظاهر می‌شود و مقدار کشنده آن در بزرگسالان 4 گرم و در کودکان 1 گرم است.
  • اثرات سمی آن شامل ناراحتی معده، ایجاد گاز معده، قولنج، تهوع و استفراغ، اسهال، اضطراب، هیجان، هذیان گویی، تشنجات صرع مانند و انقباض قلب است و علایمی که به ویژه در کودکان ظاهر می‌شود شامل هذیان، اسپاسم‌ها و اختلالات تنفسی است.
  • بعد از دریافت مقداری از آن، تشنج به همراه افسردگی، آسیب کلیه‌ها، انقباض قلب و اغمای بعد از تشنج اتفاق می‌افتد.
  • خوردن این دارو باعث احساس سرما و لرزیدن بدن و نیز تاری چشم و آنوریا( قطع دفع ادرار) می‌شود.
  • گاه به دنبال استفاده از مرهم‌های روغنی آن، اگزمای تماسی ایجاد می‌گردد.
  • استفاده موضعی از این گیاه نیز منجر به تحریک پوست و ایجاد مسمومیت‌های ناشی از جذب یا تنفس آن می‌شود.
  • استفاده از آن در دوران بارداری و برای نوزادان ممنوع است.

 

کلام آخر

البته تمامی این اثرات و علایم زمانی است که بطور مستقیم آن را بخوریم یا بوی آن را استنشاق کنیم یا با پوست تماس پیدا کند و مقدار کمی از آن در غذا علامتی ایجاد نخواهد کرد. این گیاه برخی مواقع به عنوان جایگزین حشیش استفاده می‌شود، چراکه مصرف ۶ تا ۱۰ گرم از آن منجر به بروز نوعی مسمومیت توام با سرخوشی می‌گردد.

شما چه تجربه ای در این زمینه دارید؟ خوشحال می‌شویم تجربیات خود را با ما و دیگر مخاطبان ستاره در میان بگذارید.


ستاره
Logo