تاریخ انتشار: ۲۶ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۷:۰۰
کد خبر: ۳۲۲۰۲
۱۷ ژوئن برابر با ۲۷ خرداد مصادف با روز جهانی بیابان زدایی است. بر اساس تعریف کنوانسیون جهانی بیابان زایی، این پدیده به تخریب سرزمین در مناطق خشک و نیمه خشک و نیمه مرطوب اتلاق می‌شود که در اثر عوامل انسانی یا عوامل طبیعی رخ می‌دهد.

روز جهانی بیابان زدایی

 

روز جهانی بیابان زدایی
تاریخ
۱۷ ژوئن برابر با ۲۷ خرداد ماه
علت نامگذاری  ایجاد یک همکاری جهانی برای جلوگیری از بیابان زایی، تخریب سرزمین و کاهش اثرات خشکسالی در مناطق تحت تاثیر به منظور حمایت از کاهش فقر و پایداری زیست محیطی


ستاره |
سرویس عمومی -
هر ساله روز ۱۷ ژوئن مصادف با ۲۷ خرداد به عنوان روز جهانی بیابان زدایی گرامی داشته می‌شود. صندوق بین المللی توسعه كشاورزی (IFAD) سازمان ملل متحد پیشتاز امر بیابان زدایی محسوب می‌شود و فعالیت بیابان زدایی را از قاره آفریقا شروع کرده است.

توسعه بیابان‌ها در كره زمین زندگی بالغ بر ۲/۱ میلیارد انسان را در بیش از ۱۱۰ كشور دنیا تهدید می كند. بیابان‌زدایی کارها و روش‌هایی است که برای سبزکاری در بیابان و جلوگیری از روند شتابناک تخریب سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و نیمه مرطوب انجام می شود.

پیشینه کوشش‌هایی که برای مهار بیابان‌زدایی در ایران آغاز شده است به دهه ۲۰ خورشیدی در سبزوار و خوزستان باز می‌گردد. تا سال ۱۳۸۸ خورشیدی ۲۶ میلیون و  ۱۰۰ هزار هکتار از جنگل‌های دست‌کاشت از گونه‌های مقاوم و متناسب با مناطق خشک در ایران ایجاد شده است.

 

معرفی روز جهانی بیابان زدایی

در کنفرانس سران ریو در سال ۱۹۹۲ میلادی معضل بیایان زایی در آفریقا را مطرح کردند و این امر منجر به تاسیس کنوانسیون جهانی بیابان زدایی (UNCCD) به عنوان زیر مجموعه ای از سازمان ملل شد. در سال ۱۹۹۴ میلادی مجمع عمومی سازمان ملل به منظور افزایش آگاهی عمومی در این زمینه و پیگیری جدی‌تر برنامه‌های کنوانسیون، روز ۱۷ ژوئن را با عنوان روز جهانی بیابان زدایی نامگذاری کرد، تا به امروز ۱۹۵ کشور در این کنوانسیون عضویت دارند.

در سال ۲۰۰۸ میلادی هدفی ۱۰ ساله برای این کنوانسیون تدوین شد و ایجاد یک همکاری جهانی برای جلوگیری از بیابان زایی، تخریب سرزمین و کاهش اثرات خشکسالی در مناطق تحت تاثیر به منظور حمایت از کاهش فقر و پایداری زیست محیطی در دستور کار قرار گرفت.

هر سال، بر اساس اهداف و بررسی وضعیت، کشوری به عنوان میزبان اصلی این روز و مراسم آن انتخاب می شود.

 

۱۷ ژوئن روز جهانی بیابان زدایی

 

بیابان زایی در ایران

ایران، ۱۶۴ میلیون هکتار مساحت دارد که بیشتر مناطق آن را اقلیم خشک و فرا خشک در بر گرفته است. در واقع محدوده بیابانی ایران ۳۲ میلیون هکتار از مساحت کل آن محسوب می‌شود که ۷ میلیون و ۴۰۰ هزار هکتار از آن، کانون‌های بحرانی هستند.

در حدود ۹۰ درصد ایران با سه حوزه مشخص دشت لوت، دشت کویر و بیابان های مسیله در معرض بیابان زایی قرار دارند و عوامل انسانی مانند بهره برداری بی رویه از آب‌های زیرزمینی و خاک سبب افزایش این میزان شده است. بر اساس آمارها، هر سال در حدود ۱۰۰ هزار هکتار به بیابان‌های کشور افزوده می‌شود و قسمتی از زمین از بین می‌رود.

ایران سومین کشوری بود که به کنوانسیون مقابله با بیابان زدایی پیوست و فعالیت بیابان زدایی خود را از سال ۱۳۴۴ خورشیدی آغاز کرد. حدود دو میلیون هکتار جنگل دست کاشت در چهار استان، حاصل فعالیت این سال‌ها به شمار می‌رود که نقش عمده‌ای در حفاظت از شهرها و روستاها، کاهش آلودگی، تامین علوفه و تولید چوب، مراقبت از تاسیسات صنعتی، نظامی، اقتصادی و... داشته است.


برنامه های روز جهانی بیابان زدایی در این روز

در هر سال، به مناسبت این روز، سمینار‌ها و کنفرانس‌هایی در سراسر کشور برگزار می‌شود و در آن کارشناسان به ارائه راه حل‌هایی در زمینه بیابان زدایی و کاهش سرعت بیابان زایی در کشور می‌پردازند. در برخی مناطق کاشت درخت و گیاهان بیابان زدا، اجرای برنامه‌های آموزشی و ... نیز صورت می‌گیرد.

هدف روز جهانی بیابان زدایی

هدف از انعقاد كنوانسیون بیابان زدایی ارتقاء اقدامات موثر از طریق  برنامه‌های محلی مبتكرانه و نیز همكاری‌های حمایتی بین المللی است.

به موجب كنوانسیون بیابان زدایی هرگونه تلاش در جهت محافظت از زمین‌های مناطق خشك، در دراز مدت باید انجام شود، زیرا عوامل دخیل در پیدایش این فرآیند، متعدد و در عین حال بسیار پیچیده هستند، مسائلی  نظیر  الگوهای تجارت جهانی و روش‌های ناپایدار مدیریت اراضی از آن جمله است. در این راستا تغییراتی بس شگرف و به معنای واقعی كلمه چه در سطح محلی و چه در سطح بین المللی باید صورت پذیرد.

 

۲۷ خرداد - روز جهانی بیابان زدایی

 

از راهکارهای مقابله با بیابان زایی می‌توان اشاره کرد به:

  • کاشت درختان و گیاهان مقاوم و متناسب با مناطق خشک همچون گیاهان شوره‌زی
  • بارش باران مصنوعی
  • پخش سیلاب و پخش آب
  • تعادل دام و مراتع برای حفاظت از پوشش گیاهی موجود
  • بهره گیری از روش‌های کارا در انباشتن آب باران
  • احیاء شوره زارها

در بسیاری از کشورها از جمله روستاهای چین و در ایستگاه کنترل بیابان Jingtai وسیله‌ای شبیه آنتن ماهواره وجود دارد که برای جوش آوردن آب برای کاربردهای گوناگون از آن استفاده می‌شد. این بشقاب بزرگ که سطح داخلی آن آینه کاری شده به گونه‌ای درست شده است که نور خورشید را پس از انعکاس در یک نقطه که محل قرار گرفتن ظرف آب است متمرکز می‌کند (شبیه کاری که ذره بین انجام می‌دهد) و بدین وسیله پس از مدتی کوتاه آب به جوش می‌آید و بدین گونه از قطع درختان به وسیله ساکنان برای تولید گرما جلوگیری می‌شود.

مریم میرهاشمی
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.
چهره‌ها در ستاره