سوره عبس و تکویر – صفحه ۵۰۱ قران

استخاره شما برای کاری که در نظر دارید بد است و نیاز به صبر و تفکر بیشتری دارد. در آیات اولیه این استخاره در سوره عبس و تکویر درباره خلقت انسان از یک نطفه ناچیز سخن به میان آمده است که خداوند با دقت آن را اندازه گیری و موزون کرده است.

سوره عبس و تکویر

ستاره | سرویس مذهبی – با استخاره سوره عبس و تکویر صفحه 501 همراه باشید.

نتیجه استخاره با قران

 

استخاره

 

 شرح استخاره

 

 

این کار آن طور که باید به سرانجام نمی رسد پس چند روزی صبر کن تا پس از اندیشیدنی درست و محکم با دقت و آسودگی خاطر به سراغ آن بروی.

 

 

آیات استخاره سوره عبس و تکویر به همراه ترجمه

سوره عبس و تکویر (صفحه ۵۰۱)

شَیْءٍ خَلَقَهُ (۱۸)

او را آفریده است؟! (۱۸)

❈❈❈

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (۱۹)

او را از نطفه ناچیزى آفرید، سپس اندازه ‏گیرى کرد و موزون ساخت، (۱۹)

❈❈❈

ثُمَّ ﭐلسَّبِیلَ یَسَّرَهُ (۲۰)

سپس راه را براى او آسان کرد،(۲۰)

❈❈❈

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (۲۱)

بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود، (۲۱)

❈❈❈

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنشَرَهُ (۲۲)

سپس هرگاه بخواهد او را زنده مى‏ کند! (۲۲)

❈❈❈

کَلَّا لَمَّا یَقْضِ مَا أَمَرَهُ (۲۳)

چنین نیست که او مى ‏پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است! (۲۳)

❈❈❈

فَلْیَنظُرِ ﭐلْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (۲۴)

انسان باید به غذاى خویش (و آفرینش آن) بنگرد! (۲۴)

❈❈❈

أَنَّا صَبَبْنَا ﭐلْمَاءَ صَبّاً (۲۵)

ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، (۲۵)

❈❈❈

ثُمَّ شَقَقْنَا ﭐلْأَرْضَ شَقّاً (۲۶)

سپس زمین را از هم شکافتیم، (۲۶)

❈❈❈

فَأَنبَتْنَا فِیهَا حَبّاً (۲۷)

و در آن دانه‏ هاى فراوانى رویاندیم، (۲۷)

❈❈❈

وَعِنَباً وَقَضْباً (۲۸)

و انگور و سبزى بسیار، (۲۸)

❈❈❈

وَزَیْتُوناً وَنَخْلًا (۲۹)

و زیتون و نخل فراوان، (۲۹)

❈❈❈

وَحَدَائِقَ غُلْباً (۳۰)

و باغهاى پردرخت، (۳۰)

❈❈❈

وَفَاکِهَةً وَأَبّاً (۳۱)

و میوه و چراگاه، (۳۱)

❈❈❈

مَّتَاعاً لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ (۳۲)

تا وسیله‏اى براى بهره ‏گیرى شما و چهارپایانتان باشد! (۳۲)

❈❈❈

فَإِذَا جَاءَتِ ﭐلصَّاخَّةُ (۳۳)

هنگامى که آن صداى مهیب (صیحه رستاخیز) بیاید، (کافران در اندوه عمیقى فرو مى‏ روند)! (۳۳)

❈❈❈

یَوْمَ یَفِرُّ ﭐلْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ (۳۴)

در آن روز که انسان از برادر خود مى‏ گریزد، (۳۴)

❈❈❈

وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ (۳۵)

و از مادر و پدرش، (۳۵)

❈❈❈

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ (۳۶)

و زن و فرزندانش؛ (۳۶)

❈❈❈

لِکُلِّ ﭐمْرِئٍ مِّنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ (۳۷)

در آن روز هر کدام از آن‌ها وضعى دارد که او را کاملا به خود مشغول مى ‏سازد! (۳۷)

❈❈❈

وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ (۳۸)

چهره‏ هائى در آن روز گشاده و نورانى است، (۳۸)

❈❈❈

ضَاحِکَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ (۳۹)

خندان و مسرور است؛ (۳۹)

❈❈❈

وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ عَلَیْهَا غَبَرَةٌ (۴۰)

و صورتهایى در آن روز غبارآلود است، (۴۰)

❈❈❈

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (۴۱)

و دود تاریکى آن‌ها را پوشانده است، (۴۱)

❈❈❈

أُوْلَـٰئِکَ هُمُ ﭐلْکَفَرَةُ ﭐلْفَجَرَةُ (۴۲)

آنان همان کافران فاجرند! (۴۲)

❈❈❈

سوره ﭐلتکویر

بِسْمِ ﭐللَّهِ ﭐلرَّحْمَـٰنِ ﭐلرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

❈❈❈

إِذَا ﭐلشَّمْسُ کُوِّرَتْ (۱)

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود، (۱)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلنُّجُومُ ﭐنکَدَرَتْ (۲)

و در آن هنگام که ستارگان بى‏فروغ شوند، (۲)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلْجِبَالُ سُیِّرَتْ (۳)

و در آن هنگام که کوه‏ها به حرکت درآیند، (۳)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلْعِشَارُ عُطِّلَتْ (۴)

و در آن هنگام که باارزش‏ترین اموال به دست فراموشى سپرده شود، (۴)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلْوُحُوشُ حُشِرَتْ (۵)

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند، (۵)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلْبِحَارُ سُجِّرَتْ (۶)

و در آن هنگام که دریا‌ها برافروخته شوند، (۶)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ (۷)

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد، (۷)

❈❈❈

وَإِذَا ﭐلْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ (۸)

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود: (۸)


ستاره
Logo