سوره بقره – صفحه ۲۳ قران

آیات استخاره شما در سوره بقره با آیه‌ای که در مورد ذبح شرعی است آغاز می‌شود. اگر ذبحی بدون ذکر نام خدا انجام شود نباید از آن گوشت مصرف کرد، ولی اگر مجبور بودید خدا از شما خواهد گذشت. با این تفاسیر می‌توانید نتیجه استخاره تان را که متوسط آمده برای خودتان تفسیر کنید.

سوره بقره

ستاره | سرویس مذهبی – با استخاره سوره بقره صفحه 23 همراه باشید.

نتیجه استخاره با قران

 

استخاره

 

 شرح استخاره

 

 

در صورت امکان از این کار اجتناب کن زیرا در آن پشیمانی است ولی اگر مجبور به انجام آن شدی مانعی ندارد.

 

 

آیات استخاره سوره بقره به همراه ترجمه

سوره بقره (صفحه ۲۳)

وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَیْرِ ﭐللَّهِ فَمَنِ ﭐضْطُرَّ غَیْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلاَ إِثْمَ عَلَیْهِ إِنَّ ﭐللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (۱۷۳)

و آنچه را نام غیر خدا به هنگام ذبح بر آن گفته شود. (ولى) آن کس که مجبور شود، در صورتى که ستمگر و متجاوز نباشد، گناهى بر او نیست؛ (و مى ‏تواند براى حفظ جان خود، در موقع ضرورت، از آن بخورد؛) خداوند بخشنده و مهربان است. (۱۷۳)

❈❈❈

إِنَّ ﭐلَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلَ ﭐللَّهُ مِنَ ﭐلْکِتَابِ وَیَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِیلًا أُوْلَـٰئِکَ مَا یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ إِلَّا ﭐلنَّارَ وَلَا یُکَلِّمُهُمُ ﭐللَّهُ یَوْمَ ﭐلْقِیَامَةِ وَلَا یُزَکِّیهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ (۱۷۴)

کسانى که کتمان مى‏ کنند آنچه را خدا از کتاب نازل کرده، و آن را به بهاى کمى مى ‏فروشند، آن‌ها جز آتش چیزى نمى ‏خورند؛ (و هدایا و اموالى که از این رهگذر به دست مى ‏آورند، در حقیقت آتش سوزانى است.) و خداوند، روز قیامت، با آن‌ها سخن نمى‏ گوید؛ و آنان را پاکیزه نمى‏ کند؛ و براى آن‌ها عذاب دردناکى است. (۱۷۴)

❈❈❈

أُوْلَـٰئِکَ ﭐلَّذِینَ ﭐشْتَرَوُاْ ﭐلضَّلَالَةَ بِـﭑلْهُدَىٰ وَﭐلْعَذَابَ بِـﭑلْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى ﭐلنَّارِ (۱۷۵)

اینان، همان هایى هستند که گمراهى را با هدایت، و عذاب را با آمرزش، مبادله کرده‏ اند؛ راستى چقدر در برابر عذاب خداوند، شکیبا هستند؟! (۱۷۵)

❈❈❈

ذَالِکَ بِأَنَّ ﭐللَّهَ نَزَّلَ ﭐلْکِتَابَ بِـﭑلْحَقِّ وَإِنَّ ﭐلَّذِینَ ﭐخْتَلَفُواْ فِی ﭐلْکِتَابِ لَفِی شِقَاقٍ بَعِیدٍ (۱۷۶)

اینها، به خاطر آن است که خداوند، کتاب (آسمانى) را به حق، (و توام با نشانه ‏ها و دلایل روشن) نازل کرده؛ و آن‌ها که در آن اختلاف مى ‏کنند، (و با کتمان و تحریف، اختلاف به وجود مى‏ آورند) در شکاف و (پراکندگى) عمیقى قرار دارند. (۱۷۶)

❈❈❈

لَّیْسَ ﭐلْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَکُمْ قِبَلَ ﭐلْمَشْرِقِ وَﭐلْمَغْرِبِ وَلَـٰکِنَّ ﭐلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِـﭑللَّهِ وَﭐلْیَوْمِ ﭐلْئَاخِرِ وَ ﭐلْمَلَائِکَةِ وَﭐلْکِتَابِ وَﭐلنَّبِیِّینَ وَءَاتَى ﭐلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِی ﭐلْقُرْبَىٰ وَﭐلْیَتَامَىٰ وَﭐلْمَسَاکِینَ وَﭐبْنَ ﭐلسَّبِیلِ وَﭐلسَّائِلِینَ وَفِی ﭐلرِّقَابِ وَأَقَامَ ﭐلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ﭐلزَّکَوٰةَ وَﭐلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَﭐلصَّابِرِینَ فِی ﭐلْبَأْسَاءِ والضَّرَّاءِ وَحِینَ ﭐلْبَأْسِ أُوْلَـٰئِکَ ﭐلَّذِینَ صَدَقُواْ وَأُوْلَـٰئِکَ هُمُ ﭐلْمُتَّقُونَ (۱۷۷)

نیکى، (تنها) این نیست که (به هنگام نماز) روى خود را به سوى مشرق و (یا) مغرب کنید؛ (و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغییر آن باشد؛ و همه وقت خود را مصروف آن سازید؛) بلکه نیکى (و نیکوکار) کسى است که به خدا، و روز رستاخیز، و فرشتگان، و کتاب (آسمانى)، و پیامبران، ایمان آورده؛ و مال (خود) را، با همه علاقه‏ اى که به آن دارد، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مى ‏کند؛ نماز را برپا مى ‏دارد و زکات را مى ‏پردازد؛ و (همچنین) کسانى که به عهد خود -به هنگامى که عهد بستند-وفا مى ‏کنند؛ و در برابر محرومیت‌ها و بیماری‌ها و در میدان جنگ، استقامت به خرج مى‏ دهند؛ این‌ها کسانى هستند که راست مى ‏گویند؛ و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است؛) و این‌ها هستند پرهیزکاران! (۱۷۷)

❈❈❈

یَا أَیُّهَا ﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ ﭐلْقِصَاصُ فِی ﭐلْقَتْلَى ﭐلْحُرُّ بِـﭑلْحُرِّ وَﭐلْعَبْدُ بِـﭑلْعَبْدِ وَﭐلْأُنثَىٰ بِـﭑلْأُنثَىٰ فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَـﭑتِّبَاعٌ بِـﭑلْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَالِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ ﭐعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَالِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ (۱۷۸)

اى افرادى که ایمان آورده ‏اید! حکم قصاص در مورد کشتگان، بر شما نوشته شده است: آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن، پس اگر کسى از سوى برادر (دینى) خود، چیزى به او بخشیده شود، (و حکم قصاص او، تبدیل به خونب‌ها گردد) باید از راه پسندیده پیروى کند. (و صاحب خون، حال پرداخت کننده دیه را در نظر بگیرد.) و او (قاتل) نیز، به نیکى دیه را (به ولى مقتول) بپردازد؛ (و در آن، مسامحه نکند.) این، تخفیف و رحمتى است از ناحیه پروردگار شما! و کسى که بعد از آن، تجاوز کند، عذاب دردناکى خواهد داشت. (۱۷۸)


ستاره
Logo