غزل شماره ۲۲۶ حافظ در زمان حکومت امیر مبارزالدین سروده شده است. حافظ هراس دارد غمی که در دل نهفته توسط اشک برملا شود و راز سر به مهر عشقش را همه عالم بفهمند. مردمان میگویند که سنگ بیارزش بر...
شعر عاشقانه شاد، وصف حال دلدادگی عاشقی است که از عشق خود خشنود و در وصال معشوق است. گزیدهای از شعرهای عاشقانه کوتاه و زیبا از شاعران قدیمی و جدید را در ستاره بخوانید.
جملات انگیزشی کسب و کار خیلی وقتها میتواند به یک نفر کمک کند تا به ادامهی کار و تحمل سختیها تشویق شود. مانند جمله «بعضی وقتها بهترین کاری که میتوانید بکنید فکر نکردن، تعجب نکردن، تصور نکردن و آزرده نشدن...
غزل شماره ۲۲۵ حافظ به استقبال مصراعی از سلطان غیاث الدین بن اسکندر معروف به اعظم شاه حاکم بنگال هند رفته است که در بیت سوم به این موضوع و شیرینی غزل خود اشاره دارد. حافظ ساقی را مخاطب قرار...
غزل شماره ۲۲۴ حافظ در زمان شاه شجاع و در دورهای که شاعر با شاه روابط حسنه و مراوده و رفت و آمد داشته، سروده شده است. حافظ میگوید خوش به احوال آن دل که نظرباز نباشد و هرجایی نرود....
غزل شماره ۲۲۳ حافظ یار و همنشین را مخاطب قرار داده و میگوید یاد تو لحظهای از تن و روح من جدا نمیشود و آن قامت بلند و خرامیدن تو همواره در خاطر من است. هرچند آسمان و زمانه در...
غزل شماره ۲۲۲ حافظ در سالهای آخر دوره شاعری او سروده شده است. این غزل را بسیاری شارحان غزلی عرفانی میدانند. حافظ میگوید هرکسی از سر کوی دوست با ناراحتی بگذرد، کارش به سرانجام نخواهد رسید و در پایان خجالتزده...
غزل شماره ۲۲۱ حافظ بازگو کننده اندیشههای شاعری است که در پیری با خواهشهای کمرنگ دل و نگرانی از کهولت در قالب نظم ریخته شده است. سر زلف یار به دست نمیآید و دوست آشتی طلبیدن او را با قهر...
غزل شماره ۲۲۰ حافظ احتمالاً در اوایل حکومت شاه شجاع سروده شده و به جز بیت سوم آن که مربوط به خود شاه است مابقی ابیات عاشقانه هستند. حافظ عاشق در دوری یار از دیده خون میبارد و سوز دل...
غزل شماره ۲۱۹ حافظ حاصل دستورزیهای شعر و شاعری حافظ ۳۶ ساله است که در مدح خواجه عمادالدین محمود وزیر شاه ابواسحاق و در زمان وزارت او سروده شده است. غزل با توصیف بهار و با آرایههای ادبی تشبیه و...
غزل شماره ۲۱۸ حافظ در دوران سخت حکومت امیر مبارزالدین سروده شده که به حکم جبر زمان حکومت، حافظ در زمانی از باده نوشی دست کشیده است. این غزل را برخی شارحان دارای مفاهیم عرفانی میدانند. حافظ میگوید هرکه را...
غزل شماره ۲۱۷ حافظ در ایام پختگی شاعر سروده شده و در آن به تحول روحی خود بر اثر عشق اشاره کرده است. او با مخاطب قرار دادن مسلمانان خود را در زمان حال بیدل معرفی میکند و میگوید من...
