غزل شماره ۲۹۹ حافظ در استقبال از غزلی از عراقی، در اوایل حکومت شاه شجاع و فارغ از هرگونه ایهام و رنگ عرفانی ساخته و پرداخته شده است. این غزل جوابیهای به زاهدان ریاکار است که دینداری خشک و بدون...
غزل شماره ۲۹۸ حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و در آن هنگام که روابط بین حافظ و شاه کاملاً حسنه بوده و اشعارش مورد تحسین شاه قرار میگرفته است. حافظ موفقیت را در صورتی میداند که در جایگاه...
غزل شماره ۲۹۷ حافظ تابلویی است که در شرح و بسط غم فراق به صورت هنرمندانه تهیه شده و در معرض قضاوت صاحبان سلیقه در قرون و اعصار قرار گرفته است. حافظ میگوید زبان قلم قصد ندارد که دوری از...
غزل شماره ۲۹۶ حافظ در اوایل سلطنت امیرمبارزالدین و پیش از قتل شاه ابواسحاق سروده شده است که شاعر هنوز امیدواری به کف آوردن دامن شاه فراری دارد. حافظ میگوید اگر بخت با من یار باشد، حتماً دستم به دامان...
غزل شماره ۲۹۵ حافظ میگوید به جوانی و شادابی خود نناز که روزی به پایان خواهد رسید. با غرور و تکبر جایی در بین دوستان و مردم نخواهی داشت. حافظ مطلع غزل را با صحنهپردازی زیبایی آغاز میکند؛ سحرگاهان به...
غزل شماره ۲۹۴ حافظ حاصل کار شعر و شاعری او در عنفوان جوانی و در زمان شاه شیخ ابواسحاق بوده که به استقبال از غزل سلمان ساوجی سروده شده است. حافظ در این غزل خود را به شمعی تشبیه میکند...
غزل شماره ۲۹۳ حافظ در اوایل سلطنت شاه شجاع و به منظور خیر مقدم و قرائت در جشنی که شاعران دربار به خواندن قصاید میپرداختهاند سروده شده است. این غزل با تصویرسازی صبحگاهان آغاز میشود که با طلوع خورشید جهان...
غزل شماره ۲۹۲ حافظ علت مخالفت شاعر و رقیبان را برای شاه شجاع شرح داده و میگوید اختلافات بر سر مال و منصب دنیا نیست بلکه بر سر عقیده است. حافظ از فرط محبت، به بزرگی شاه شجاع قسم میخورد...
غزل شماره ۲۹۱ حافظ بازگو کننده مکنونات قلبی حافظ در موقعیتی است که شیخ زینالدین کلاه علیه او شروع به پروندهسازی کرده است. حافظ میگوید که بخت خود را در این شهر یا در کل جهان آزموده و آن را...
غزل شماره ۲۹۰ حافظ در اوایل حکومت امیر مبارزالدین، در آن هنگام که شاه ابواسحاق متواری بود سروده شده و حافظ او را شکاری سرگشته خطاب میکند. بیت دوم از ابیات عاشقانه مشهور است که معشوق با زیبایی و کمان...
غزل شماره ۲۸۹ حافظ در مدح ولیعهد ۱۴ ساله شاه شجاع یعنی زین العابدین که بعدها به دست عمویش شاه منصور نابینا گشت سروده شده است. در چهره همچون ماه ممدوح خوبی و لطف جمع شده است اما وفاداری در...
غزل شماره ۲۸۷ حافظ میتواند شاهد مناسبی از تسلط حافظ بر سبک عراقی و به شیوه سهل و ممتنع سعدی باشد که در اوایل سلطنت شاه شجاع سروده شده است. گرچه از بیت آخر معانی عرفانی نیز برداشت میشود، بطورکلی...
