غزل شماره ۷۷ حافظ میگوید فکر اینکه روزی نتوانی به مقصود خود برسی و در این راه شکست بخوری تو را به شدت آزرده خاطر کرده است. غزل با توصیف عشق بلبل آغاز میشود. بلبل در ادبیات فارسی همواره عاشق...
غزل شماره ۷۶ حافظ در شروع حکومت شاه شجاع سروده شده و از دست عقابهای جور حکومت سابق گله کرده و تقاضای بذل توجه بیشتری به مردم را دارد، به این منظور تنها پناه خود را در این جهان آستان...
غزل شماره ۷۵ حافظ میگوید فتان بودن نرگس چشمان یار و تاب زلف پریشانش بدون هدف نیست و هرچیزی که در این دنیا وجود دارد، دلیلی برای آفرینش آن هست. حتی هرگاه غم و رنج به انسان میرسد نیز در...
غزل شماره ۷۴ حافظ شرح طرز فکر و برداشت شاعر از نحوه زندگی و صرف فرجه حیاتگذرا و مجملی از بینش و برداشت او از دستورات عبادی شریعت است. حافظ در این غزل به بادهنوشی توصیه میکند، چراکه دنیا و...
غزل شماره ۷۳ حافظ یک غزل متعارف با مضامینی است که ردیف غزل بدان جوابگو باشد. ردیف این غزل یعنی «نیست که نیست» تأکید نفی نیست بلکه به دلیل دو بار نفی از آن مقصود مثبت برداشت میشود. حافظ میگوید...
غزل شماره ۷۲ حافظ نشان میدهد که شاعر در عین ایمان به خدا بدون اینکه خود را درگیردار و دستهای از عارفان کند راه عرفان را بر میگزیند. در راهی که حافظ برگزیده یعنی راه عشق باید همواره در میانه...
غزل شماره ۷۱ حافظ در زمان شاه شجاع و تورانشاه و در بحبوحه اختلافات حافظ و شیخ علی کلاه بر سر خارج شدن حافظ از سنت و دین سروده شده است. این غزل در تقبیح زهد و ریا و کسانی...
غزل شماره ۷۰ حافظ از سعدی اقتباس شده و مطلع و مقطع آن به ترتیب تلمیح و تضمینی از مفاد دو مصراع مطلع غزل سعدی است. عاشق بیچاره جز به چهره معشوق نمینگرد و اشکهایی که میریزد هرچند از خون...
غزل شماره ۶۹ حافظ میگوید برای بدست آوردن این عشق بیهوده دست و پا مزن که هرچه تو بیشتر تلاش میکنی او بیشتر از تو فرار میکند. در هر جادهای که انسان پا میگذارد، بلا و فتنهای قرار دارد. عاشقی...
غزل شماره ۶۸ حافظ مقصود باطنی شاعر یعنی ارائه یک تابلو زیبای عاشقانه با مضمون شگفتی از بیتوجهی شاه به غریبان را نشان میدهد. او حال مشکل هجران را آنچنان سخت میداند که در نظر عاشق یک ماه همچون یک...
غزل شماره ۶۷ حافظ یک غزل عاشقانه بدون ایهام کلی و منعکس کننده حالات روحی شاعر و اندیشه و تفکر او درباره زیبارویی دور از دسترس است. حافظ سوالاتی دارد که ذهن هر عاشق شیدایی را به خود مشغول میکند....
غزل شماره ۶۶ حافظ در استقبال از غزل خواجوی کرمانی ساخته و پرداخته شده است. حافظ در چند بیت در مقام مقابله با خواجوی کرمانی نیز برآمده است. حافظ در این غزل عاشقانه جمال معشوق و دلیل عاشقی و دلداری...
