دکتر مریم ضابطی - 5
تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۰۵
کد خبر: ۱۲۳۲۶
غزل شماره 419 حافظ چنان كه از محتوای كلام آن برمی آيد در اوايل سلطنت شاه شجاع و مقارن ايامي كه حافظ در مجالس شاه حضور می يافته سروده شده است
وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به
 
به شمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به
 
به داغ بندگی مردن بر این در
به جان او که از ملک جهان به
 
خدا را از طبیب من بپرسید
که آخر کی شود این ناتوان به
 
گلی کان پایمال سرو ما گشت
بود خاکش ز خون ارغوان به
 
به خلدم دعوت ای زاهد مفرما
که این سیب زنخ زان بوستان به
 
دلا دایم گدای کوی او باش
به حکم آن که دولت جاودان به
 
جوانا سر متاب از پند پیران
که رای پیر از بخت جوان به
 
شبی می‌گفت چشم کس ندیده‌ست
ز مروارید گوشم در جهان به
 
اگر چه زنده رود آب حیات است
ولی شیراز ما از اصفهان به
 
سخن اندر دهان دوست شکر
ولیکن گفته حافظ از آن به
 

تعبیر فال حافظ شما:

 
 
تجربه‌های زیادی را در زندگی باید بدست بیاوری. کمی صبر و تحملت را افزایش بده و با دیدن ناملایمتی‌ها مأیوس مشو. بدان که هیچ کاری بدون رنج و تلاش به مقصود نمی رسد. با انسان های با تجربه و دانا مشورت کن. به زودی به مراد خود می رسی، اگر صبر کنی و زودرنج و ترسو نباشی.
 
 
شاهد فال:
 
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.