دکتر مریم ضابطی - 5
تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۳۶
کد خبر: ۱۲۲۶۵
غزل شماره 358 حافظ در ایام جوانی شاعر و به استقبال غزل خواجو سروده شده و زمان سرودن آن به هنگام متواری بودن شاه ابواسحاق است.
غم زمانه که هیچش کران نمی‌بینم
دواش جز می چون ارغوان نمی‌بینم
 
به ترک خدمت پیر مغان نخواهم گفت
چرا که مصلحت خود در آن نمی‌بینم
 
ز آفتاب قدح ارتفاع عیش بگیر
چرا که طالع وقت آن چنان نمی‌بینم
 
نشان اهل خدا عاشقیست با خود دار
که در مشایخ شهر این نشان نمی‌بینم
 
بدین دو دیده حیران من هزار افسوس
که با دو آینه رویش عیان نمی‌بینم
 
قد تو تا بشد از جویبار دیده من
به جای سرو جز آب روان نمی‌بینم
 
در این خمار کسم جرعه‌ای نمی‌بخشد
ببین که اهل دلی در میان نمی‌بینم
 
نشان موی میانش که دل در او بستم
ز من مپرس که خود در میان نمی‌بینم
 
من و سفینه حافظ که جز در این دریا
بضاعت سخن درفشان نمی‌بینم
 

تعبیر فال حافظ شما:

 
 
بهتر است بیشتر در مورد کاری که شروع کرده‌ای فکر کنی. با مشورت و اندیشه بیشتر می توانی به نتیجه بهتری دست یابی. بیهوده به خاطر کاری که حاصلی ندارد، خود را به دردسر مینداز.
 
 
شاهد فال:
 
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.