تندیس سارا - 5
تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۴۰
کد خبر: ۱۲۲۳۹
غزل شماره 332 حافظ یکی دو سال قبل از فوت شاعر، در زمان شاه زین العابدین سروده شده و در آن به فرا رسیدن زمان ارتحال خود اشاره واضح دارد.
مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم
که پیش چشم بیمارت بمیرم
 
نصاب حسن در حد کمال است
زکاتم ده که مسکین و فقیرم
 
چو طفلان تا کی ای زاهد فریبی
به سیب بوستان و شهد و شیرم
 
چنان پر شد فضای سینه از دوست
که فکر خویش گم شد از ضمیرم
 
قدح پر کن که من در دولت عشق
جوان بخت جهانم گر چه پیرم
 
قراری بسته‌ام با می فروشان
که روز غم به جز ساغر نگیرم
 
مبادا جز حساب مطرب و می
اگر نقشی کشد کلک دبیرم
 
در این غوغا که کس کس را نپرسد
من از پیر مغان منت پذیرم
 
خوشا آن دم کز استغنای مستی
فراغت باشد از شاه و وزیرم
 
من آن مرغم که هر شام و سحرگاه
ز بام عرش می‌آید صفیرم
 
چو حافظ گنج او در سینه دارم
اگر چه مدعی بیند حقیرم
 

تعبیر فال حافظ شما:

 
 
به خود و تصمیماتی که می‌گیری اطمینان داشته باش و بر اساس آن‌ها عمل کن. سست اراده و ضعیف مباش که بهترین یار و یاور برای تو در این زمان عزم راسخ و اراده قوی است. تا به کسی اعتماد نکرده ای با او درد دل نکن.
 
 
شاهد فال:
 
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.