ستاره فرهنگ و هنر

شعر و ادب

۱ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

مفهوم و معنی شعر علم زندگانی

مفهوم و معنی شعر علم زندگانی
کبوتر بچه ای با شوق پرواز اولین مصرع از شعر علم زندگانی است که پروین اعتصامی آن را سروده است. این شعر مربوط به نگارش کلاس هفتم است. در این مطلب به مفهوم و معنی شعر علم زندگانی پرداخته خواهد شد.
۱ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

مفهوم و معنی شعر به نام خداوند جان و خرد

مفهوم و معنی شعر به نام خداوند جان و خرد
به نام خداوند جان و خرد شعری از فردوسی است که در بخش تحمیدیه و در وصف خداوند در ابتدای کتاب شاهنامه آمده است. در این مطلب به مفهوم و معنی شعر به نام خداوند جان و خرد پرداخته خواهد شد.
۳ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

دبیره پارسی لاتین

دبیره پارسی لاتین
دبیره پارسی لاتین یک خط اختصاصی برای تبدیل نوشتن زبان پارسی به لاتین (لاتین نویسی) است. کلماتی که املای لاتین متفاوتی دارند با دبیره پارسی لاتین می‌توانند شکل واحدی به خود بگیرند.
۳ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

فال حافظ به همراه تعبیر، معنی و شاهد فال

فال حافظ به همراه تعبیر، معنی و شاهد فال
فال حافظ سرشار از عشق و امید است. فال حافظ آنلاین واقعی با تفسیر و معنی ابیات همراه فایل صوتی غزلیات حافظ، تعبیر درست فال و نتیجه فال حافظ در این مطلب آورده شده است.
۳ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

بهترین اشعار عاشقانه فریدون مشیری

بهترین اشعار عاشقانه فریدون مشیری
شعر عاشقانه فریدون مشیری شعری آرام و صمیمی است که در آن از عشقی زمینی سخن به میان می‌آید. لطف شعر عاشقانه مشیری به دوست داشتن بی‌ریا و هماهنگی با جهان طبیعت است.
۳ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

بهترین اشعار عاشقانه مولانا

بهترین اشعار عاشقانه مولانا
اشعار عاشقانه مولانا برطرف کننده غم و اندوه است و عشق او به جهان درون و بیرون شادی می بخشد. گزیده اشعار عاشقانه مولانا را در ستاره بخوانید.
۴ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

غم در شعر فارسی؛ غم انگیزترین اشعار فارسی

غم در شعر فارسی؛ غم انگیزترین اشعار فارسی
غم در شعر فارسی بازتاب اندوه، رنج و درد شاعر است. در مطلب حاضر غم در شعر مولانا، حافظ، سعدی، بیدل، شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و دیگر شاعران بزرگ ایران آورده شده است.
۴ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

گزیده زیباترین اشعار عارفانه فردوسی

گزیده زیباترین اشعار عارفانه فردوسی
اشعار عارفانه فردوسی به صورت تک بیت یا ابیات متوالی در میان اشعار حماسی و داستان‌های شاهنامه فردوسی یافت می‌شوند و دلالت بر جهان‌بینی توحیدی و عرفان الهی این شاعر ایرانی دارند.
۴ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

پریسکه چیست؟ قالب شعری جدید پریسکه

پریسکه چیست؟ قالب شعری جدید پریسکه
پریسکه یک سبک یا قالب جدید از شعر فارسی است که بر اساس فرهنگ اسلامی ایران ارائه شده است. هدف از این سبک مقابله با ورود عرفان‌های نو ظهور و عرفان‌های شرقی است.
غزل شماره 495 حافظ: می خواه و گل افشان کن از دهر چه می‌جویی
غزل شماره ۴۹۵ حافظ در زمان شکست شاه شجاع از شاه محمود در بازپس‌گیری شیراز سروده شده است. حافظ در این غزل به دلداری شاه شجاع می‌پردازد. غزل با توصیه به خوشباشی آغاز می‌شود. گل سحرگاهان می‌گوید از روزگار توقع زیادی نداشته باش، همین بس که در چمنی و کنار گلی شراب بنوشی و به عیش بپردازی. اکنون ای بلبل نظر و عقیده تو چیست؟
غزل شماره 494 حافظ: ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی
غزل شماره ۴۹۴ حافظ در زمان شروع سلطنت شاه زین العابدین جوان سروده شده و شاعر چاه زنخدان زین العابدین را بهتر از سیاه چاله شاه یحیی می‌داند. حافظ می‌گوید ای دل من، اگر از فرورفتگی چانه یار بیرون بیایی، به هرجا که بروی، خیلی زود با پشیمانی از آنجا خارج خواهی شد. اگر به سخن عقل گوش کنی، تو را مثل آدم از باغ بهشت می‌رانند.
غزل شماره 493 حافظ: ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
غزل شماره ۴۹۳ حافظ هنگامی که بازگشت شاه شجاع به شیراز و تصمیم به مبارزه و درگیری با شاه محمود مسلّم شده بود سروده شده است. حافظ می‌گوید ای پادشاه زیبارویان از غصه تنها بودن نزد تو شکایت می‌کنم، بدون تو دلم دارد از دست می‌رود، دیگر موقع آن رسیده که به دیار برگردی. گل همیشه تازه نیست، اکنون که قدرت داری، ضعیفان را دریاب.
۴ ماه پیش
فرهنگ و هنر > شعر و ادب

غزل شماره 492 حافظ: سلامی چو بوی خوش آشنایی

غزل شماره 492 حافظ: سلامی چو بوی خوش آشنایی
غزل شماره ۴۹۲ حافظ خطاب به شاه نعمت الله ولی است و حافظ عارف به منظور حفظ نزاکت، سخن را با سلام به مردمی روشن‌بین شروع می‌کند. حافظ اطراف خودش را پر از نارفیقان می‌بیند و سلامی همانند معطر بودن محبت، نثار مردمک چشم‌های روشن می‌نماید و درودی به روشنایی نور دل پرهیزکاران تقدیمی به شمع روشن کننده خلوت اهل دل می‌فرستد.
غزل شماره 491 حافظ: به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی
غزل شماره ۴۹۱ حافظ در اوایل حکومت شاه شجاع و هنگامی که شاعر در جلسات ادبی دربار شرکت می‌جسته است سروده شده است و مضمونی عاشقانه دارد. حافظ می‌گوید ابروی زیبارویی را در نظر گرفته‌ام و خیال چهره سبزه‌عذاری را در جایی از وجودم نقش کرده‌ام. امیدوارم فرمان‌نامه عاشقی من توسط کمان ابروی یار نشان و امضا شود تا اعتبار بیابد.
غزل شماره 490 حافظ: در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی
غزل شماره ۴۹۰ حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و در مجلسی که اطرافیان شاه حضور داشتند قرائت شده تا به زاهد ریاکار و صوفی ظاهربین جوابی سخت داده باشد. برخی شارحان غزل را از نگاه عرفانی تفسیر کرده‌اند. حافظ خودش را عاشقی شوریده در محافل باده‌نوشی می‌داند که لباس زهد را در یک‌جا و دفتر را جای دیگر گرو گذاشته تا شراب بگیرد.
غزل شماره 489 حافظ: ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی
غزل شماره ۴۸۹ حافظ در بازگشت شاه شجاع از کرمان به صورت قصیده کوتاهی سروده شده و به حکم تشریفات زمان، برای خیر مقدم و ورود شاه به شیراز از طرف حافظ خوانده شده است. حافظ شاه را به مدارا و عدم انتقام‌جویی سفارش می‌کند و از در تمجید می‌گوید ای کسی که در چهره‌ات فروغ پادشاهی نمایان است و در اندیشه‌ات صد دانش خدایی مخفی است.
غزل شماره 488 حافظ: سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی
غزل شماره ۴۸۸ حافظ در زمان صدارت خواجه جلال الدین تورانشاه وزیر سروده شده و دو بیت آخر می‌گوید که خواجه تورانشاه با میل باطن، به درویشی تمایل نشان می‌داده است. سخن حافظ با ذم ریاکاران آغاز می‌شود، سحرگاهان ندای غیبی میکده از روی خیرخواهی و خواستن سعادت شاعر به او مژده می‌دهد که چاکر قدیمی میخانه است، پس باید برگردد.
غزل شماره 487 حافظ: ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی
غزل شماره ۴۸۷ حافظ یکی از غزل‌های بی‌نظیر شاعر است که دوره کمال حافظ در مراحل سیر و سلوک عرفان سروده شده است. حافظ می‌گوید ای بی‌خبر از مراتب عرفان و معرفت، تلاش کن تا از آنها آگاه شوی؛ تا زمانی که خودت در راه سلوک قدم نگذاشته‌ای، توانایی راهنمایی کردن دیگران را نداری. در مدرسه حقیقت نزد آموزگار عشق برو تا مثل او شوی.
غزل شماره 486 حافظ: بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی
غزل شماره ۴۸۶ حافظ در زمانی که خواجه تورانشاه در اوج قدرت و با کمال ابهت به امر وزارت مشغول بوده است سروده شده و به منزله تبریک شمرده می‌شود. همه اجزای طبیعت از وحدانیت و عرفان دَم می‌زنند؛ بلبلی که روی درخت آواز می‌خواند، زردشت، موسی، درخت وادی طور و... همه یک مقصد و مقصود دارند، هرچند که زبان و بیان آنها متفاوت است.
غزل شماره 485 حافظ: ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی
غزل شماره ۴۸۵ حافظ خطاب به تورانشاه وزیر است و به منظور حفظ ادب و نزاکت و پرهیز از عواقب خشم و غضب، طرف سخن خود را ساقی قلمداد کرده است و به او می‌گوید در این فصل بهار که آب و هوا خوش و دلکش است و در مکان دلخواه یعنی لب جوی آب به سر می‌بری، من نمی‌گویم و خودت اگر اهل دلی کار درست را انجام بده و برایمان شراب ناب بیاور.
بیشتر