بنر A - فرهنگ و هنر
تاریخ انتشار: ۰۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۰:۵۳
کد خبر: ۹۰۶۵
در اینجا منتخبی از عاشقانه های شاملو را گردآوردیم. احمد شاملو شاعر و نویسنده معاصر است که اکثر اشعارش را در قالب شعر نو و سپید سروده است.
احمد شاملو شاعر معاصر و خالق آثاری نو درقالب شعر سپید طرفدارن بسیاری در میان اهالی شعر امروز دارد. در عاشقانه های شاملو 1 با بیوگرافی و در عاشقانه های شاملو 2 با زندگی عاشقانه و منتخبی از اشعار شاملو آشنا شدیم و اینجا با نظر شاملو در مورد شعر و دیگر عاشقانه‌های او با شما هستیم.

نظر شاملو در باب شعر

شاملو درباره شعر سخنرانی‌ها و نوشته‌های بسیاری دارد. برخی از آرای او درباره شعر از این قرار است:

امروز خواننده شعر پذیرفته‌است که شعر را به نثر نیز می‌توان نوشت. به عبارت دیگر، می‌توان سخنی پیش آورد که بدون استعانت وزن و سجع، شعری باشد بس جان‌دار و عمیق. من مطلقا به وزن به مثابه یک چیز ذاتی و لازم یا یک وجه امتیاز شعر اعتقاد ندارم، بلکه به عکس معتقدم التزام وزن، ذهن شاعر را منحرف می‌کند؛ چون ناچار وزن فقط مقادیر معدودی از کلمات را در خود راه می‌دهد و بسیاری کلمات دیگر را پشت در می‌گذارد، در صورتی‌که ممکن است درست همین کلماتی که در این وزن راه نیافته، در شمار تداعی‌ها درست در مسیر خلاقیت ذهن شاعر بوده باشد.

آن اوایل که بعضی از ما شاعران امروز، دست به نوشتن شعرهای بی وزن و قافیه زدیم، عده‌ای از فضلا که از هر جور نوآوری وحشت دارند و طبعا این شیوه شعر نوشتن را امکان نداشت قبول کنند، به عنوان بزرگ‌ترین دلیل بر مسخره بودن ما و کار ما همین موضوع را مطرح می‌کردند. یعنی می‌گفتند: «اینها که شما جوان‌ها می‌نویسید اصلا شعر نیست.» می‌پرسیدیم: «آخر دلیلش؟» می‌خندیدند، یا بهتر گفته باشم ریشخندمان می‌کردند و می‌گفتند: «شما آن قدر بی‌سواد و بی‌شعورید که نمی‌فهمید این که نوشته‌اید نثر است!» و به این ترتیب اشکال کار روشن می‌شد: فضلا شعر را از ادبیات تمیز نمی‌دادند. در نظر آنها هر رطبی و یابسی که وزن و قافیه داشت شعر بود و هر سخن عاری از وزن و قافیه، نثر. اما تلاش شاعران معاصر در این نیم‌قرن اخیر، سرانجام توانست این برداشت نادرست را تغییر بدهد و امروز دست کم بخش عمده‌ای از مردم، شعر و ادبیات را از هم تمیز می‌دهند و اگرچه تعریف دقیقی از شعر در دست ندارند، به تجربه دریافته‌اند که تعریف شمس قیس رازی از شعر، تعریف پرتی است و به رغم او، کلام ممکن است موزون و متساوی نباشد و حروف آخرین آن هم به یکدیگر نماند و با این همه شعر باشد. امروز خواننده شعر می‌داند که وجه امتیاز شعر از ادبیات، تنها و تنها منطق شاعرانه‌است، نه وزن و قافیه و صنعت‌های کلامی...


عاشقانه های شاملو، عکس احمد شاملو، شعر نو


منتخبی از اشعار عاشقانه شاملو

❆عاشقانه‌های شاملو از مجموعه باغ آینه


عشق

خاطره‌یی‌ست به انتظارِ حدوث و تجدد نشسته،

چرا که آنان اکنون هر دو خفته‌اند:


در این سویِ بستر

مردی و

زنی

در آن‌سوی.


تُندبادی بر درگاه و

تُندباری بر بام.


مردی و زنی خفته.


و در انتظارِ تکرار و حدوث

عشقی

خسته.


عاشقانه‌های شاملو از مجموعه لحظه‌ها و همیشه

ميان ماندن و رفتن…


ميان ماندن و رفتن حکايتي کرديم

که آشکارا در پرده‌ي کنايت رفت.

مجال ما همه اين تنگ‌مايه بود و، دريغ

که مايه خود همه در وجه اين حکايت رفت.


عاشقانه های شاملو، فراق، عکس عاشق، اشعار عاشقانه


❆عاشقانه‌های شاملو از مجموعه دشنه در دیس

فراقی


چه بی‌تابانه می‌خواهمت ای دوری‌ات آزمونِ تلخِ زنده‌به‌گوری!

چه بی‌تابانه تو را طلب می‌کنم!


بر پُشتِ سمندی

گویی

نوزین

که قرارش نیست.

و فاصله

تجربه‌یی بیهوده است.


بوی پیرهنت،

این‌جا

و اکنون. ــ


کوه‌ها در فاصله

سردند.

دست

در کوچه و بستر

حضورِ مأنوسِ دستِ تو را می‌جوید،

و به راه اندیشیدن

یأس را

رَج می‌زند.


بی‌نجوای انگشتانت

فقط. ــ

و جهان از هر سلامی خالی‌ست.


❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆❆


شانه‌ات مُجابم می‌کند

در بستری که عشق

تشنگی‌ست


زلالِ شانه‌هایت

همچنانم عطش می‌دهد

در بستری که عشق

مُجابش کرده است.


زیباترین تماشاست

وقتی

شبانه

بادها

از شش جهت به سوی تو می‌آیند،


و از شکوهمندیِ یأس‌انگیزش

پروازِ شامگاهی‌ دُرناها را

پنداری

یکسر به‌سوی ماه است.


زنگار خورده باشد و بی‌حاصل

هرچند

از دیرباز

آن چنگِ تیزْپاسخِ احساس

در قعرِ جانِ تو، ــ

پروازِ شامگاهی دُرناها

و بازگشتِ بادها

در گورِ خاطرِ تو

غباری

از سنگی می‌روبد،

چیزِ نهفته‌یی‌ت می‌آموزد:

چیزی که ای‌بسا می‌دانسته‌ای،

چیزی که

بی‌گمان

به زمان‌های دوردست

می‌دانسته‌ای.


عکس عاشقانه، شعر عاشقانه، اشعار شاملو


❆عاشقانه های شاملو از مجموعه ابراهیم در آتش


مرا

تو

بی‌سببی

نیستی.


به‌راستی

صلتِ کدام قصیده‌ای

ای غزل؟

ستاره‌بارانِ جوابِ کدام سلامی

به آفتاب

از دریچه‌ی تاریک؟


کلام از نگاهِ تو شکل می‌بندد.

خوشا نظربازیا که تو آغاز می‌کنی!


پسِ پُشتِ مردمکانت

فریادِ کدام زندانی‌ست

که آزادی را

به لبانِ برآماسیده

گُلِ سرخی پرتاب می‌کند؟ ــ

ورنه

این ستاره‌بازی

حاشا

چیزی بدهکارِ آفتاب نیست.


نگاه از صدای تو ایمن می‌شود.

چه مؤمنانه نامِ مرا آواز می‌کنی!


و دلت

کبوترِ آشتی‌ست،

در خون تپیده

به بامِ تلخ.


با این همه

چه بالا

چه بلند

پرواز می‌کنی!


عکس زیبا، عشق، عاشقانه های شاملو، شعر سپید


❆عاشقانه‌های شاملو از مجموعه ترانه‌های کوچک غربت

ترانه‌ی کوچک


ــ تو کجایی؟

در گستره‌ی بی‌مرزِ این جهان

تو کجایی؟


ــ من در دورترین جای جهان ایستاده‌ام:

کنارِ تو.


ــ تو کجایی؟

در گستره‌ی ناپاکِ این جهان

تو کجایی؟


ــ من در پاک‌ترین مُقامِ جهان ایستاده‌ام:

بر سبزه‌شورِ این رودِ بزرگ که می‌سُراید

برای تو.


در لحظه

به تو دست می‌سایم و جهان را درمی‌یابم،

به تو می‌اندیشم

و زمان را لمس می‌کنم

معلق و بی‌انتها

عُریان.


می‌وزم، می‌بارم، می‌تابم.

آسمانم

ستارگان و زمین،

و گندمِ عطرآگینی که دانه می‌بندد

رقصان

در جانِ سبزِ خویش.


از تو عبور می‌کنم

چنان که تُندری از شب. ــ


می‌درخشم

و فرومی‌ریزم.


❆عاشقانه های شاملو از مجموعه در آستانه

نه عادلانه نه زيبا بود…


نه عادلانه نه زیبا بود

جهان

پیش از آن که ما به صحنه برآییم.


به عدلِ دست‌نایافته اندیشیدیم

و زیبایی

در وجود آمد.


گردآوری: مجله اینترنتی ستاره

وبگردی
مطالب مرتبط
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.