دکتر مریم ضابطی - 5
تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۱۴
کد خبر: ۱۲۳۰۷
غزل شماره 400 حافظ در اوايل دوره كدورت فيمابين شاه شجاع و حافظ، تحت تأثير غزل عطار و تضمين مصراع دوم مطلع غزل او غزلي شكوه آميز سروده است.
بالابلند عشوه گر نقش باز من
کوتاه کرد قصه زهد دراز من
 
دیدی دلا که آخر پیری و زهد و علم
با من چه کرد دیده معشوقه باز من
 
می‌ترسم از خرابی ایمان که می‌برد
محراب ابروی تو حضور نماز من
 
گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق
غماز بود اشک و عیان کرد راز من
 
مست است یار و یاد حریفان نمی‌کند
ذکرش به خیر ساقی مسکین نواز من
 
یا رب کی آن صبا بوزد کز نسیم آن
گردد شمامه کرمش کارساز من
 
نقشی بر آب می‌زنم از گریه حالیا
تا کی شود قرین حقیقت مجاز من
 
بر خود چو شمع خنده زنان گریه می‌کنم
تا با تو سنگ دل چه کند سوز و ساز من
 
زاهد چو از نماز تو کاری نمی‌رود
هم مستی شبانه و راز و نیاز من
 
حافظ ز گریه سوخت بگو حالش ای صبا
با شاه دوست پرور دشمن گداز من
 

تعبیر فال حافظ شما:

 
 
روزگار اینگونه نخواهد ماند و این غم و اندوه روزی به پایان خواهد رسید، به شرط آنکه بدانی نقاط ضعف تو در چه بوده است. عوامل بازدارنده و شکست خود را بشناس. با فریب کاری و ریا، هیچکس به مقصود خود نمی رسد. بهتر است که صادقانه به اراده ی خود و کمک خداوند ایمان داشته باشی.
 
 
شاهد فال:
 
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.