دکتر مریم ضابطی - 5
تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۴۴
کد خبر: ۱۲۱۶۷
غزل شماره 260 حافظ همانطور که از معانی ظاهری و باطنی اش مشهود است شاعر در زمان استقرار مجدد شاه شجاع و پس از چندی آن را سروده است.
ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز
عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز
 
فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل
ببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز
 
آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست
چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز
 
پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی
بی شمع عارض تو دلم را بود گداز
 
صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش
بشکست عهد چون در میخانه دید باز
 
از طعنه رقیب نگردد عیار من
چون زر اگر برند مرا در دهان گاز
 
دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت
از شوق آن حریم ندارد سر حجاز
 
هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست
بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز
 
چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان
حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز
 

تعبیر فال حافظ شما:

 
 
صبر داشته باش و غم دوری یار را تحمل کن که به زودی به مراد دلت خواهی رسی. صداقت و صمیمیت را فراموش مکن تا بتوانی حسن نیت خود را به همه ثابت کنی. ثابت قدم و استوار باش و از طعنه حسودان در هراس نباش.
 
 
 
شاهد فال:
 
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.