تاریخ انتشار: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۵:۴۹
کد خبر: ۱۲۰۱۹
غزل شماره 112 حافظ در رثاء قوام‌الدين محمد صاحب عيار سروده شده است كه خود و اجدادش همه در كار ديوانی و صاحب عياری بوده‌اند.
آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد
صبر و آرام تواند به من مسکین داد
 
وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت
هم تواند کرمش داد من غمگین داد
 
من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم
که عنان دل شیدا به لب شیرین داد
 
گنج زر گر نبود کنج قناعت باقیست
آن که آن داد به شاهان به گدایان این داد
 
خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن
هر که پیوست بدو عمر خودش کاوین داد
 
بعد از این دست من و دامن سرو و لب جوی
خاصه اکنون که صبا مژده فروردین داد
 
در کف غصه دوران دل حافظ خون شد
از فراق رخت ای خواجه قوام الدین داد
 

تعبیر فال حافظ شما:

 

امیدت را برای رسیدن به مراد دلت از دست مده زیرا که زمان وصال یار بسیار نزدیک است. هنگامی که به مال و ثروتی دست یافتی قانع باش و حق دیگران را ضایع مکن چرا که خوداوند با قناعتگران است. همیشه توکل بر خدا داشته باش و تردید را از دل بیرون کن.

 
 
شاهد فال:
 

برای گرفتن مجدد فال حافظ ابتدا نیت کرده و سپس بر روی تصویر زیر کلیک کنید
فال حافظ
وبگردی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
کلیه پاسخ هایی که توسط کارشناسان و متخصصان هر رشته به کاربران داده میشود کاملا حالت پیشنهادی دارند و نباید به عنوان تشخیص, تجویز, یا رهنمودهای تخصصی و قانونی تلقی شوند و در صورت لزوم شخصی بایستی حتما از منابع تخصصی تر مانند پزشکان متخصص, وکلا, و ... نیز کمک بگیرد. این مسئولیت کاملا بر عهده مخاطبان است که قبل از هر نوع تصمیم گیری یا اقدامی از صحت و مفید بودن این اطلاعات برای خود اطمینان حاصل کرده و صرفا با مسئولیت خودشان به این پیشنهادات عمل کنند.
کلیه سوالات توسط کارشناسان رشته مربوط به هر مطلب پاسخ داده میشود.
به سوالات تکراری, خارج از موضوع, و غیرقابل انتشار پاسخ داده نمیشود.